GALIZA NOVA TRIVES E CALDELAS

Entrevista ao cabeza de lista do BNG ao congreso por Ourense

2011-11-10T12:09:00.000+01:00

Entrevista a Xosé Manuel Pérez Bouza, cabeza do cartel ao Congreso polo BNG en Ourense. O paro entre os mozos, o galego nos medios e as supostas conexións da planta de residuos de Xinzo coa trama Brugal son algún dos temas que aborda o senador nacionalista.

A enquisa do venres do CIS apunta a que o BNG manterá dous escanos, pero dálle moi poucas opcións de lograr representantes por Ourense ou Lugo. Que lle diría aos votantes de esquerda de Ourense para convenvelos de que votar BNG en Ourense tamén é voto útil?

No BNG sempre optamos por non valorar as enquisas, pero en todo caso o CIS en ningún momento di que teñamos poucas opcións. E dende logo, todas as sensacións indican que o BNG está á alza e iso tamén ocorre en Ourense, onde estamos vivindo un nivel de asistencia aos actos e de apoio nas rúas durante esta campaña como nunca viviramos antes. E iso ten moito que ver coa consideración que o voto útil, que a única forza política que vai ir a Madrid a defender os intereses dos galegos e cuxo voto non vai estar ás ordes dos poderes financeiros é o BNG.

O programa electoral do BNG di que "neste momento non abonda simplemente con reformas estatutarias no marco dunha Constitución que se ve superada amplamente pola realidade". Quere dicir isto que o Bloque xa non cre nunha reforma do Estauto de Autonomía?

Nese aspecto, o BNG está onde sempre estivo, na defensa dunha Galiza soberana en todos os sentidos, máxima capacidade política e máxima capacidade financieira, ese é o noso obxectivo. O que resulta evidente é que o actual modelo estatutario e constitucional xa non dá máis de si e temos que ir cara a un maior autogoberno, como hai que ir cara outra construción de Europa, totalmente contraria á actual forma neoliberal.

Pero cal é a súa alternativa?

Apostamos por unha Europa dos pobos, non dos mercados, e por unha Galiza soberana a nivel nacional e a outros. A soberanía non pode residir nos despachos dos ricos senón na vontade do pobo. Hipotecar os servizos públicos, a sanidade, a educación, as pensións, en definitiva o benestar da xente, para encher os petos dos banqueiros é faltar á máis mínima decencia democrática. E nós somos demócratas, nesta campaña estamos falando dunha lei de consultas, para facer do referendo un instrumento de profundización na democracia. Non nos poden gobernar persoas ás que ninguén votou nin merecen o voto aqueles que, pregados a intereses da elite, sabemos que tomarán decisións nefastas para as maiorías sociais que nadie apoiou nas urnas xa que non aparecen nos seus programas. PP e PSOE xa sabemos que non respectan a palabra dada. Nós non somos así, non lle temos medo á democracia. E, non está de máis recordalo, por iso somos tan distintos ás outras dúas forzas.

Con que resultado electoral se sentiría satisfeito?

Estamos convencidos de que o nacionalismo galego ten grandes opcións de obter representación en Madrid pola provincia de Ourense or primeira vez na súa historia. Notámolo estes días de campaña porque ademais o BNG acredita nos ourensáns, e temos esperanza que o boa valoración que estes fan do traballo feito polo BNG nas Cortes Xerais, se traduza en apoio eleitoral, se iso ocorre sen ningunha dúbida opteremos representación, ademais non hai ningunha razón para que apoien ao PP ou ao PSOE e non apoien ao BNG, cando xa está máis que demostrado que tanto os deputados como os senadores do PP e PSOE eleitos por Ourense, pasan os catro anos da lexislatura e non abren a boca en defensa dos intereses da nosa provincia, e isto é algo que saben ben os ourensáns.

No seu paso polo Senado gañou certa notoriedade mediática a nivel estatal por ser un dos senadores máis críticos coa propia institución. Tamén gañou un recoñecemento como "senador revelación" por parte da prensa. Con todo, vostede aceptou apostar por encabezar unha lista por Ourense na que ten complicada sacar un escano. Dende fóra parece unha aposta política moi arriscada para o futuro da súa carreira ....

A miña carreira?.. Eu non estou en política para facer carreira persoal, eu estou en política para defender os intereses do meu pobo e dos seus cidadáns, e por iso sempre estiven alí onde o BNG e eu mesmo pensamos o meu traballo pode ser útil para acadar ese fin. Se o os ourensáns queren que os represente en Madrid, no Congreso dos Deputados, fareino orgulloso, senón o día 21, coa mesma discreción que deixei o meu traballo no 2008 para representar aos galegos/as no Senado, volverei ao miña plaza de enfermeiro do SERGAS, a seguir traballando polo pais desde outros ámbitos. E se no Senado este traballo do BNG obtivo certa relevancia foi primeiro porque, desgraciadamente, a maioría dos que alí están en representación doutras forzas non fan absolutamente nada, están de retiro pagado con cartos públicos. Con toda a humildade eu traballei todo o que puiden e seguirei a facelo, é o normal. Dado que o resto de senadores por Galiza non o facían, era eu só intentando encargarme de tres millóns de galegos, e iso dá para traballar arreo.

Cada vez que o seu nome ou o de Jorquera saen no GC, algún dos comentaristas habituais sempre critica que os representantes do Bloque nas Cortes nunca lograron traer nada concreto para Galicia, a diferencia, di, dos nacionalistas cataláns e vascos. Sería quen de sinalar algún avance concreto para Galicia que se produciu esta lexislatura grazas aos representantes do Bloque en Madrid?

Iso é rotundamente falso, non hai grupo parlamentario no Congreso e no Senado, que rentabilice tanto a súa representación como o BNG, nin tan sequera os vascos ou os cataláns. Os logros foron moitos, pero por citar só un de gran relevancia direi que Galiza conseguiu un porcentaxe das inversións do Estado do 8% e máis de 2.000 M € cada ano, grazas a presenza do BNG, senón aínda tardaríamos moito tempo en chegar a estes porcentaxes. Pero ademáis a nos presencia fai que se eviten moitas discriminacións con Galiza que se nos non estiveramos produciríanse continuamente sin que os representantes do PP e do PSOE eleitos por Galiza, nin tan sequera abran a boca. Por dar outro dato na última lexislatura a pesar de votar en contra dos orzamentos do Estado por consideralos perxudiciais para os galegos e as galegas, conseguimos aumentar as inversións en Galiza en máis de 150 M€. Que alguén me diga quen conseguiu máis con 2 deputados e 1 senador, ou que alguén me diga de que lle valeu a Galiza ter no Congreso dos Deputados 11 representantes do PP e 10 do PSOE, para nada, esa é a realidade. A realidade é que dende que o BNG está en Madrid en 1996, Galiza está presente na política estatal, quen se preocupaba de nós antes? Ninguén. Por iso somos o único voto útil para Galiza.

Que lle parecen as declaracións dos líderes do PSdeG de Ourense dicindo que o único voto útil para a esquerda na provincia é para os socialistas?

O único voto útil para Galiza é ao BNG, pero tamén o único voto de esquerdas en Galiza é ao BNG, o PSOE demostrou nos últimos meses estar ás ordes dos mercados e iso é a antítese do que significa a esquerda. Xa hai moitos anos que Joaquín Sabina decía nunha canción que o Partido Socialista Obrero Español, o único que lle quedaba era o de Partido e o de Español, por que o de Socialista e o de Obreiro había tempo que o perdera.

Nos últimos meses desapareceron a práctica totalidade das cabeceiras en galego. Un dos factores que contribuíu a este desenlace é a falta de axudas da administración. Pode o Estado xogar algún papel para fomentar os medios en galego?

Votando ao BNG pode ser, votando aos outros seguro que non. En todo caso, o maior culpábel do acoso que sofre a lingua e a cultura galega é o PP de Rajoy e Feijóo, que se manifestou con Gloria Lago e Rosa Díez en contra do galego. Eu consultaba os medios no noso idioma e teño a esperanza de que algún día muden as cousas e con absoluta normalidade a maioría dos medios utilicen a nosa lingua, por que por moito que o intenten con este país non van poder.

Ourense segue a ser unha provincia na que a mocidade ten dúas alternativas, opositar ou emigrar. Que alternativa ofrece o Bloque aos mozos para fomentar o emprego na provincia?

A desfeita económica á que levaron a Ourense é de tal calibre que xa non é só que a mocidade teña que emigrar, senón que case xa non hai xente nova. Pero insisto en que eu creo nas nosas comarcas, que teñen unha potencialidade tremenda en moitos aspectos, como no agro-gandeiro, no turístico, tamén no industrial. O que hai que facer é deixar de regalar os cartos aos poderosos e investilos na xente, o que hai que facer é unha reforma fiscal que acabe coa fraude dos ricos e que lles faga pagar máis aos que máis teñen para favorecer ao pobo, o que hai que facer e acabar co gasto inútil nas deputacións, o que hai que facer é mover o crédito aos autónomos e as pequenas e medianas empresas, algo que entre o Goberno central e a Xunta acaban de liquidar coa destrucción das caixas, de aí que nós apostemos por unha banca pública, ao servizo dos galegos, non das bolsas e o ladrillo. Temos agora unha oportunidade inmellorábel para conseguilo, pero Feijóo non quere. Prefire regalar décadas de aforro dos galegos aos especuladores.

Vostede vinculou o anuncio dunha planta de tratamento de Residuos en Xinzo co caso Brugal. Por que?

Porque é a verdade. A empresa que veu a Xinzo a presentar o proxecto por mediación do Alcalde do PP, non é mais que unha "tapadeira" dun entramado empresarial directamente vinculado cunha trama de corrupción que ven actuando na zona do Levante español, que está sendo investigada na "Operación Brugal". Resulta curioso que este a este tipo de proxectos especulativos e mafiosos conten con aval do PP. Desde logo o BNG quere outro tipo de proxecto industriais para A Limia e para Ourense. Proxectos que pechen o círculo productivo, que xeneren riqueza e postos de traballo sen destruir o que hai e sen ter un efecto negativo sobre o medio. En definitiva o BNG non vai permitir que a Limia, que ten un gran potencial agrario, se convirta no vertedoiro de Galiza, por obra e gracia do PP.

12 de Outubro, nada que celebrar

2011-10-10T17:01:00.002+02:00

Como resposta ás celebracións oficiais do “Día de la Hispanidad”, inzadas de exibicións de militarismo e españolidade, a nosa organización editou un cartaz que colou en varias comarcas do país co lema: A súa “Fiesta Nacional” conmemora un xenocidio. 12 de outubro, nada que celebrar

O 12 de outubro de 1492 supuxo o comezo de mais de 500 anos de masacre sistemática da poboación americana e espolio dos seus recursos, espolio que ainda continúa da man de empresas (moitas delas españolas) que explotan os recursos naturais deses países e da permanente ameaza ou agresión directa do imperialismo.

O “Día de la Hispanidad”, aniversario do comezo da longa escravitude de todo un continente que agora comeza a espertar, é unha data de festa e orgullo para o Estado no que nos obrigan a viver, mais tamén unha data contra a que se rebela a mocidade máis consciente e combativa.

XORNADA FESTIVO POLÍTICA

2011-07-05T16:02:00.003+02:00

O sábado 9 de xullo Galiza Nova organiza en Manzaneda unha xornada festivo-política.

As 11:30 partirá da praza do Concello un roteiro no que pode participar todo o mundo dunhos 5 quilómetros e que servirá para coñecer un pouco mais a zona.

As 14:00 no restaurante Nevada celebrarase un xantar para a xente que queira. Anotarse antes do Xoves 7 de Xullo. O prezo será arredor dos 10 €.

As 16:30 no salón de actos do Concello de Manzaneda celebrarase unha mesa redonda aberta a todo o mundo sobre alternativas para o desenvolvemento das zonas rurais, actuacións a levar a cabo para fixar poboación e infraestructuras necesarias para poder levalo a cabo. Participarán:
XOSE MANUEL PÉREZ BOUZA - Senador do BNG.
DAVIDE RODRIGUEZ - Alcalde de Manzaneda.
XOSE ANTONIO NUÑEZ - Ex-Alcalde de Manzaneda.

As 19:00 nas inmediacións do pavillón xogaranse aos bolos celtas e a billarda, deportes tradicionais típicos da zona.

Para mais información ou anotarse ao xantar enviar un email a trives.gz@gmail.com

Galiza Nova concentrouse diante do Parlamento contra a supresión do Noitebús

2010-10-19T18:00:00.000+02:00

Na mañá de hoxe debateuse no Parlamento galego unha Proposición Non de Lei, presentada polo BNG, na que se instou ao goberno do PP na Xunta de Galiza ao mantemento do Noitebús, tendo en conta o grande respaldo social co que conta este servizo e a súa importante contribución na redución da sinistralidade da xente nova nas estradas. A posición do PP foi, unha vez máis, a de ir en contra das mozas e mozos galegos votando negativamente a esta iniciativa e reafirmándose en que van retirar a subvención precisa para o funcionamento deste servizo.

Mentras tanto, ás portas do Pazo do Hórreo Galiza Nova congregou a un numeroso grupo de mozas e mozos na concentración simbólica que a nosa organización convocou contra a supresión do Noitebús. Quixemos, deste xeito, amosar o noso rexeitamento ante a intención do PP de suprimir este servizo, amplamente demandado pola mocidade e que ten demostrado unha importante contribución á hora de facilitar a mobilidade das e dos máis novos e ao mantemento da seguridade viaria.

Desde a nosa organización encetamos con este acto unha importante campaña dirixida a informar e mobilizar ás mozas e mozos galegos fronte a este novo atropelo do goberno do PP na Xunta de Galiza. Así realizaremos ao longo de todo o país actos informativos e iniciamos xa unha campaña de recollida de sinaturas contra a supresión do Noitebús. Súmate a nós!

Presentada a ILP en defensa do galego!

2010-02-09T19:48:00.001+01:00

Na mañá de hoxe Galiza Nova participou da presentación no rexistro do Parlamento de Galiza da Iniciativa Lexislativa Popular que dende a Plataforma Queremos Galego está a impulsarse. En verbas da Secretaria Xeral, Iria Aboi, “esta ILP ven a garantir os dereitos lingüísticos do noso pobo, fronte as políticas de exterminio lingüístico do Partido Popular na Xunta de Galiza.”Dende a nosa organización reiteramos que volcaremos todos os nosos esforzos para que a ILP chegue a debaterse no Parlamento galego, para o cal se require un mínimo de 15.000 sinaturas, respondendo de forma activa ante os ataques do PP á lingua propia da nosa nación. Súmate a nós!

XI Asemblea Nacional de Galiza Nova

2009-10-29T15:24:00.001+01:00

O 24 e 25 de outubro de 2009 celebramos en Santiago de Compostela a XI Asemblea Nacional de Galiza Nova e, a continuación, damos conta dos resultados dos debates e das votacións resultantes desta.

O Informe de xestión da Dirección Nacional ficou aprobado co 56,92% dos votos a favor, o 40,51% de votos en contra e co 2,56% de abtencións.

O conxunto das Teses a debate nesta IX Asemblea de Galiza Nova aprobáronse co 80% dos votos a favor, co 13,77% dos votos en contra e co 6,22% de abstencións.

Do resultado das votacións á Dirección Nacional de Galiza Nova na XI Asemblea Nacional, os resultados foron dun 57,5% dos votos á lista encabezada por Iria Aboi e 15 representantes, un 20,9% dos votos para a lista encabezada por Noa Presas e 5 representantes, un 19,3% dos sufraxios para a encabezada por Ínhigo Ansotegui e 5 representantes. En consecuencia, Iria Aboi foi reelixida para a Secretaría Xeral de Galiza Nova.

A XI Asemblea de Galiza Nova contou coa presenza de numerosas organizacións do país: A Mesa, CIG, Comités, SLG, ORGACCMM, entre outras; do Consul cubano na Galiza, así como do portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, ademais dos membros da Executiva Nacional Montse Prado, Carlos Aymerich e Rafa Villar, o deputado galego Bieito Lobeira, a portavoz en Bruxelas, Ana Miranda e o ex-secretario xeral de Galiza Nova e ex-director xeral de Xuventude, Rubén Cela.

Cea de Galiza Nova Trives e Caldelas

2009-10-26T13:46:00.002+01:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas organiza unha cea o próximo sábado día 31 de Agosto as 22:00 horas en Casa Cachín, en Abeleda, no concello da Teixeira, pertencente as Terras de Caldelas. Se queres acudir apuntate enviando un email a: trives.gz@gmail.com ou no teléfono: 627780891.

Discursos de Queremos Galego

2009-10-21T15:02:00.002+02:00

Despois da gravísima manipulación feita pola FeijooTV (TVG), apresentamos os discursos feitas na Quintana no remate da manifestación mais importante pola defensa da lingua da historia.

Patricia Vázquez:

Carlos Callón:

Xurxo Souto:

Avelino Pousa Antelo:

Himno nacional:

Castañazo 09 Maceda

2009-10-21T10:43:00.003+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas anima a mocidade da comarca a acudir este próximo sábado día 24 de Outubro ao Castañazo de Maceda.

A nosa organización colaborará na celebración desta festa popular galega. Os bolos celtas que se xogarán serán coa denominación de orixe de Soutipedre (Concello de Manzaneda).

O programa é o seguinte:

Programa:
16:30 - Aberto de billarda (LNB)
17:30 - Campeonato popular de bolos celtas (Normativa Soutipedre)
19:00 - Leo i Arremecághona
20:00 - Inicio do Magosto
22:30 - Inicio do Festival con actuacións de:
O SONORO MAXÍN
SOM DO GALPOM
TRES TREBÓNS
FRACASADOS DE ANTEMANO
DJS DE LA TORRE BROTHERS

Éxito na manifestación pola defensa do galego

2009-10-20T10:20:00.003+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas estivo presente, na maior manifestación da historia en defensa do galego. Mais de 100.000 persoas colapsaron Santiago de Compostela pola defensa da nosa lingua. A nosa organización desplegou dúas faixas, a de cabeceira co lema: O ensino en galego é o noso dereito! e outra coa imaxe de Castelao e a frase do Sempre en Galiza “Se aínda somos galegos e por obra e gracia do noso idioma”. Este deseño tamén foi utilizado nos autocolantes que Galiza Nova xunto coas chapas LG: Eu Son de Lingua Galega estivo a repartir no transcurso da manifestación. Ao igual que sucedera na pasada convocatoria do 17 de maio a xente nova deixou patente unha vez máis o seu firme compromiso coa normalización do galego demostrando así mesmo, que loitará activamente contra todas aquelas medidas do PP que supoñan un a taque a nosa lingua e un paso atrás nos dereitos das/dos galegofalantes.

SEMPRE EN GALIZA, SEMPRE EN GALEGO

Queremos galego

2009-10-15T10:35:00.002+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas participará na manifestación da Plataforma Queremos Galego.

Imaxes e video das xornadas de verán

2009-09-15T13:54:00.005+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas celebrou este agosto as súas primeiras xornadas de verán. As xornadas comezaron cunha visita ao castelo de Castro Caldelas, para a continuación visitar os pobos de San Xoán de Río e a Pobra de Trives. Ao medio día xantamos no Pazo de San Lourenzo para a continuación visitar o castiñeiro milenario de Pombariños. Xa pola tarde trala visita a unha bodega da Ribeira Sacra disputouse un aberto de billarda coa colaboración da LNB e outro de bolos celtas.

O FEMINISMO A TRAVÉS DA HISTORIA

2009-09-02T13:00:00.001+02:00

Open publication - Free publishing

"Viva Galiza Ceive"

2009-08-28T12:17:00.002+02:00

Debido a que parte dos visitantes da nosa páxina web son emigrantes galegos que agora viven a miles de quilómetros da súa patria en lugares coma Francia, Suiza, Reino Unido ou Arxentina, entre outros, recuperamos o discurso de Antón Avilés de Taramancos pronunciado en Suiza fai 22 anos e que sigue estando completamente de actualidade, sobre todo para esta xente. Esperamos que este texto faga recapacitar aos galegos que tiveron que emigrar do noso país.

Traio aínda fresco nos ollos o contorno da patria. Desde Teixido a Santa Trega e desde Fisterra ao Caurel, Galiza vén como nun sono a campear aquí no teito de Europa para reclamar na súa propia voz o seu sangue espallado polo mundo, a súa xente perdida, o esforzo de tanto traballo, de tantas bágoas de raiba e de saudade, que tamen a ela a deixan orfa, escoada, valeira dos seus millores fillos. Veño, irmáns, a nome da Terra Nai a travervos a palabra sagrada do seu amor e do seu desespero. A traveso dos tempos esta vella sofrida e abandonada que é a nosa patria foi perdendo o froito dos seus partos, e tén a casa a medio erguer, a eira sen cercado, a onde entran as aves de rapiña para desposuila constantemente de todo canto é seu, para desfigurala, para deixala cega nos camiños do mundo. Cada un de vós é unha pinga de sangue que se lle foi e que a vai deixando pouco a pouco nunha anémia perniciosa da que non se pode recuperar.

Non pode haber unha pátria forte e farturenta se todos os seus fillos non a habitan. A desgracia histórica de non ser do noso país e que nos obriga a andar polas portas do mundo tén que chegar ao seu fin. O noso povo tén que coller as rendas do séu destino, ou vai a desaparecer do conxunto das nacións saíndo pola porta pequena como saían os escravos e os ilotas.

Eu veño, irmáns, con un mensaxe de esperanza. Hai xente, moita xente, que está a loitar para que a pátria consiga a plena liberdade, que a Nai forzada ao abandono volva a acoller aos seus fillos, que todos construamos en paz os muros da nosa casa común, que aremos as terras, que poñamos a funcionar as fábricas, que ergamos as nosas mans en defensa do que nos pertenece, e que ninguén mais teña que saír polo mundo senon é para gozar de hoteis de cinco estrelas e non para limpalos etermamente e que outros os disfruten.

Se despois do esplendor medioeval que puxo a Galiza nos cumes da cultura univeral, as circunstancias históricas non nos foron propícias e pasamos a ser un pobo e unha lingua dominados, as consecuencias económicas da dominación fixeron de nós unha colonia expoliada, empobrecida polos foros e tributos, e aínda máis: deshabitada sistemáticamente da súa mocidade máis cumprida, adiestrada e obrigada para a emigración e para que os seus aforros (eses cartos desditados conseguidos entre a penuria e a lonxanía) engrosasen a Banca do Estado para beneficiar outras latitudes que nos ollaban con desprecio e villanía. Este ir escoando ao traveso dos tempos o sangue novo e vizoso do povo foi empobrecendo-nos cada vez máis. Os grandes logros dos galegos, os seus grandes triunfos de organización mutual e empresarial foron-se dando en lonixanos territórios, que milloraron o seu caudal e a súa facenda á conta do noso esforzo. Países como Arxentina, Cuba ou Venezuela fixeron as súas modernas estructuras en base do traballo e da imaxinación de milleiros de galegos transplantados que non puderan na súa terra levar a cabo esa labor de redención e de progreso. Agora os que andades polos vieiros da Europa estades a erguer coas vosas própias mans a riqueza dos países que nos someten e que nos empobrecen cada día máis. Debaixo do mapa dos Estados da Europa subxace a verdadeira Europa dos Pobos, que tén que aflorar para que Europa viva en harmonia co seu própio ser. Ademáis de reclamar os nosos dereitos de autodeterminación e vida própia entre as nacións do mundo, temos que ser solidarios cos que estan a padecer os mesmos atrancos e as mesmas vicisitudes. Vós que vivides nunha República de múltiples línguas e culturas sabedes ben que se pode conseguir es harmonía se cada quen se respeta a sí mesmo e respeta as liberdades e a identidade dos demáis. Os que vivides e traballades na Suiza tendes que ir recollendo e transmitindo a todos os galegos e aos demáis povos da Iberia para que nos entendan, esas vivencias de xentes diferenciadas que poden conformar un conxunto próspero sen imposicións e sen enfrentamentos.

Eu tamén, meus amigos, pasei vinte anos de exilio por terras de Colombia, e sei o que costa minuto a minuto estar fora da pátria. Sei o que é erguer un fogar en terra allea, e sei como o voso corazón se arrofia de espanto de ver como pasa o tempo sen saber cando se vai regresar. Cada día que pasades fóra do voso lar é un día que se lle rouba a unha vida plena e feliz. Sei que os cartos que gañades con sacrificio non pagan as horas de tristeza e lonxanía. O voso pan é amargue. Pero nós, que vivimos nos eidos da Terra, tampouco podemos ser felices mentras non esteamos todos xuntos, mentras a cada casa non cheguen os que faltan e haxa de novo lume, e risas e alegría. Non podemos construir a pátria sen as vosas mans. Non podemos alcender o lume se non brillan os vosos ollos ao calor da fogueira. Somos unha tribo dispersa que non será feliz até que se atope enteira e reunida.

A Nosa pátria cimenta-se no pasado para ollar de cara o futuro coa nosa propia visión, cos nosos própios ollos; até o de agora os mesmos que nos cegaron foron-nos levando ao precipício onde pode morrer a nosa identidade, onde se afogan os berros do noso sentir, e onde pouco a pouco se vai perdendo o son da nosa fala. Se non nos arrepoñemos dunha vez nun sentir colectivo de defensa da nosa personalidade, Galiza vai-se perder e non seremos máis que a pantomina dun povo que representa unha actuación perante a História de persoaxes valeiros, sen alento de seu, sen palabra de seu, perdidos nun rol feito adrede polos que manexan os fíos e que nos queren facer monicreques. En cada un de vós, aínda os máis manipulados por unha educación do "Imperio hacia Dios" que ven de máis antigo do que parece, en cada un de nós alenta sempre a fonda raíz da pátria. A pátria está na música que nos fai tremer o corazón. A pátria está nas verbas das nosas cántigas, a pátria está nesa dor profunda que nos carcome cando andamos lonxe e na felicidade da chegada. Está na paisaxe que levamos grabada, os montes e o mar e os rostros da xente que amamos e que levamos na memória. A pátria está no sentimento que nos une e que nos fai irmáns.

Eu podía chamar a cada un de vós polo seu nome. Estou vendo a vosa casa, Estou vendo a vosa nai ollando por riba do horizonte nese agardar eterno. Vós sodes, irmáns, a miña patria. Sodes quen me da o alento para escribir e para soñar, sodes quen me dá o pulo para seguir loitando para que Galiza sexa doña de sí mesma e que un día vos vexa ir chegando para que cada un no seu labor vaia pondo as colunas da grande casa común.

Irmáns galegos, Xente de Breogán, eu pídovos que neste día xuntedes os vosos corazóns para decir conmigo, para berrar conmigo dende os cumes de Europa e que nos ouza o mundo:

"VIVA GALIZA CEIVE E POPULAR!"

NACE A GALICOLA

2009-08-26T17:17:00.001+02:00

Un novo producto exclusivamente galego tentará facer fronte a dous símbolos do modelo de consumo americano: a Pepsi e a Coca-Cola. Ademais financiará a promoción da língua galega.

Un reducido grupo de persoas acabou de crear a Asociación Cultural Fontaira co obxetivo de crear este novo producto en botellas plásticas de 33 centilitros e medio litro. O Producto terá o nome de Galicola.

A Galicola vai destinar todo o seu beneficio a língua do país, financiando proxectos en defensa da língua galega, para que o diñeiro non sexa un impedimento para a xente que defenda o noso idioma.

Non é unha empresa

Ninguén se vai a lucrar con este proxecto, depois do pagamento dos custos de fabricación, distribución e salarios, todo o beneficio será destinado ao movemento normalizador. Aínda que non se cubriran os gastos de producción o 5% de cada venda irá parar a un Fondo polo Galego. Desta maneira, calquer persoa terá a certeza de que unha parte do que paga polo refresco acabará por financiar un festival, un medio de comunicación, unha asociación polo idioma, unha escola monolíngüe en galego, un centro social, etc.

A forma de que os proxectos sexan financiados por Galicola será o Concurso Ánxel Casal (mecenas da língua fusilado polo franquismo), que decidirá, cada 17 de Maio, o Fondo polo Galego. Calquer entidade sen ánimo de lucro que non teña gañada a anterior edición poderá presentar unha única candidatura que defenda a sua actividade pró-normalizadora en termos globais ou ben unha actividade concreta en prol do idioma.

O destino que cada colectivo dará ao diñeiro recibido será publicado anteriormente na páxina web da Galicola, para ser consultado por eventuais votantes ou participantes no concurso. As candidaturas faranse entre Setembro e Decembro.

Canto mais bebas, mais votas

En Xaneiro serán publicadas todas as candidaturas. Entre Xaneiro e Maio tódolos consumidores de Galicola poderán votar a que mais lles guste. A etiqueta de cada botella poderase utilizar como voto se o consumidor o desexa. Por tanto se un consumidor tomar 5 Galicolas terá dereito a 5 votos. Así ata o 17 de Maio, a data en que os votos serán contados e o diñeiro do Fondo polo Galego será distribuído entre os dous proxectos mais apoiados.

A PARTIRES DE AGORA NEN PEPSI, NEN COCA-COLA. PIDE GALICOLA. O TEU IDIOMA O NOTARÁ.

Mural realizado en San Xoán de Río

2009-08-04T15:16:00.006+02:00

Galiza Nova Terras de Trives realizou con motivo do día da Patria un mural en San Xoán de Río.

ENCONTRO DE VERÁN GALIZA NOVA TRIVES

2009-08-04T14:56:00.002+02:00

O sábado 15 de Agosto, Galiza Nova Trives organiza un encontro de verán con múltiples actividades para a xente da comarca. Salvo o xantar, tódalas actividades son completamente gratuitas.

A xornada comeza en Castro Caldelas, as 10 da mañán temos o punto de quedada no campo da feira de Castro Caldelas, alí subiremos polo casco vello caldelao ata o Castelo que visitaremos.

Ao rematar no Castro desplazarémonos a Mourúas, no Concello de San Xoán de Río, onde realizaremos a ruta da Fraga (ruta de sendeirismo cunha dificultade baixa e que nos levara entre 1’30 e 2 horas) rematando a ruta no centro da vila de San Xoán de Río.

A continuación desplazaremonos a San Lourenzo, no concello da Poboa de Trives, onde xantaremos no seu Pazo. O prezo do xantar é de 10 € e compre avisar se vas a vir xa que é necesario reservar.

Despois do xantar desplazaremonos a Soutipedre (Manzaneda) onde aprenderemos a xogar tanto os bolos celtas, como a billarda, 2 xogos populares galegos. Tras unha aprendizaxe básica de ambos xogos realizaremos campionatos das dúas disciplinas con premios para os mellores en cada torneo.

Para rematar visitaremos unha bodega da Ribeira Sacra onde teremos unha degustación gratuita de viños e licores.

Para apuntarse chamar aos teléfonos 636059234 ou 627780891, ou enviando un email a trives.gz@gmail.com

ANIMATE E PARTICIPA.

Un Día da Patria Galega masivo!

2009-07-30T13:56:00.003+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas participou activamente na manifestación do día da patria así como no Festigal. Esta é a crónica da web do BNG da manifestación:

Era o que o País necesitaba: un Día da Patria Galega masivo para patentizar que esta nación continúa viva e que non vai renunciar a defender os seus dereitos. Unhas 20.000 persoas -algún meio de comunicación sinalou esta como a manifestación máis numerosa dos últimos anos- rebordaron as rúas do casco vello e desbordaron os límites da Praza da Quintana. Unha resposta cívica, festiva e moi emotiva ante as agresións que o Goberno Feijóo en apenas 100 días de exercicio ten perpetrado contra a nación galega e os seus sinais de identidade, a comezar pola lingua.

O BNG ofreceu a imaxe dunha organización que, unha vez feitos os deberes internos, ten folgos de abondo para construír a alternativa ao Partido Popular e derrotar en catro anos o proxecto reaccionario e anti-galego de Núñez Feijóo.

Como adoita dicir o portavoz nacional, "hai pobo, hai vida, hai esperanza".

DOUS ALICERCES BÁSICOS

O discurso de Guillerme Vázquez na Quintana construíuse sobre dous alicerces básicos: primeiro, transmitir a idea de que o BNG está aquí e non vai claudicar, perante o conformismo dos partidos españois en Galiza, que xa andan a argallar unha reforma do Estatuto para consolidar a presenza do noso País na Segunda División do Estado; segundo, espallar coa mesma enerxía a determinación do BNG de combater e vencer o Partido Popular e o que este significa tanto no eixo da política nacional como no plano da política social.

Galiza vive unha dupla crise, económica e política, pero claro que hai solucións: pasan por camiñar cara a un Novo Estatuto de Nación e por desenvolver desde o poder político galego políticas socieconómicas que favorezan ás maiorías sociais.

Pasan, portanto, por que o nacionalismo, cohesionado e reilusionado, traballe duro estes catro anos para persuadir ao conxunto da sociedade de que as solucións aos nosos problemas non pode vir dun partido da dereita españolista, senón dunha forza política propia do País e claramente comprometida cun modelo social favorábel ás maiorías.

Festigal 09

2009-07-16T12:03:00.003+02:00

Un ano mais chega o Festival para celebrar o día da nosa patria.

Bastante xente das comarcas de Trives e Caldelas acudirá ao Festigal. Se queres vir non dudes en poñerte en contacto con nos:

Estes son os concertos programados:

VENRES 24

23:00h

· Chamallexis! (Galiza)
· Os John Deeres (Galiza)
· Som do Galpom (Galiza)
· Dj Click Live (Franza)

SÁBADO 25

22:00h

· Descarga ao Vivo (Cuba / Galiza)
· Katembe Project (Angola)
· Os Tres Trebóns e Amighos, A Grande Treboada (Galiza)

Ademais, os días 24 e 25, haberá máis música no Café Concerto, con actuacións de artistas variados a partir das 17:00h.

GALIZA NOVA TRIVES A FAVOR DA GRATUIDADE DOS LIBROS DE TEXTO

2009-07-09T09:24:00.001+02:00

Unha das principais reivindicacións que Galiza Nova vén demandando dende a súa creación é un ensino galego público e de calidade. Neste sentido a nosa organización quere amosar o seu firme rexeitamento á decisión do PP de eliminar a gratuidade dos libros de texto, cuestión que durante a campaña Feijoo prometera manter.Coa proposta anunciada pola Consellaría de Educación que muda a gratuidade por axudas, a maioría das familias terá que asumir os custes dos libros, sendo contadas as que poden acceder ás mesmas. Os límites establecidos pola Xunta para ter dereito a estas axudas son extremadamente baixos, dándose a situación de que familias mileuristas quedarían excluídas ou as familias monoparentais que non está obrigadas a facer a declaración da renda por nível de ingresos tamén quedarían fora deste sistema de axudas.Para tentar frear esta medida o BNG entre outras actuacións presentou mocións en todos os concellos do país pedindo a gratuidade.

Ademais esta medida terá un maior coste para os petos de tódolos galegos, xa que o anterior sistema de gratuidade funcionaba como un préstamo de libros ano tras ano, durando cada libro sobre 4 anos. Agora arredor do 30% dos galegos terán dereito a estas axudas, que durante os vindeiros 4 anos desta lei suporan un maior coste, xa que haberá que pagarlle os libros tódolos anos as persoas con dereito a gratuidade en vez do actual sistema que en 4 anos so se mercaban os libros unha vez.

Ademais o PP, afirma demagoxicamente que esto é unha lei de esquerdas, xa que os “ricos” (persoas que cobran 1.000 € ao mes ou mais) pagan e os outros non. Dende Galiza Nova Trives pensamos que o que verdadeiramente é de esquerdas son uns servizos públicos universais e gratuitos e o demais non é mais que facer demagoxia. Acaso o PP pensa en prohibir o acceso a ensinanza pública e gratuita? acaso quere sacar a sanidade gratuita para os que mais cobran? Ao mesmo tempo votan en contra de subirlle os impostos as rendas mais altas e aos salarios dos futbolistas.

Por outra banda fíxose unha enquisa vergonzosa sobre o idioma na ensinanza gastando miles de euros para “saber a opinión dos país” respecto o idioma no que queren educar os seus fillos, non deberían preguntar tamén se queren ou non queren pagar os libros de texto?

A EDUCACIÓN SEMPRE GRATUITA E DE CALIDADE PARA TODOS

Galiza Nova denuncia a política prohibicionista do PP en relación a Lei de Drogas

2009-07-01T18:14:00.001+02:00

Ante o anuncio da Conselleira de Sanidade de elevar a idade legal para o consumo de alcohol e restrinxir o consumo en vía pública, Galiza Nova ofreceu unha rolda de prensa para amosar públicamente o seu rexeitamento ás medidas propostas por Pilar Farjas. Neste sentido a Secretaria Xeral da nosa organización manifestou que “se trataría dunha reforma que rescata as receitas máis rancias, como a lei do botellón impulsada por Aznar hai anos no goberno central. A prohibición non foi a solución daquela e tampouco vai axudar agora”. Así mesmo, Iria Aboi denunciou o feito de que dende o PP se adopten este tipo de medidas sen facer, pola contra, ningún tipo de proposta alternativa de lecer para a mocidade e mesmo eliminando algunhas creadas polo BNG como o xogo de rol “Irmandiños, a revolta”. Premendo en ler máis podes ler a nota completa.

Para Galiza Nova resulta inaceptábel o feito de que a Consellaría non se teña posto en contacto coas organizacións xuvenís para lles comunicar a súa intención de reformar a lei e como se fai facer. A este respecto a nosa Secretaria Xeral lembrou que cando na anterior lexislatura se quixo afrontar unha reforma desta lei, houbo unha convocatoria para que as asociacións xuvenís amosasen o seu parecer e propostas e daquela as xuventudes do PP “estaban en contra de calquera medida destinada a vincular o botellón cun problema de saúde pública. Mais os que criticaban algo asi, agora están calados”. Galiza Nova seguirá a traballar para que dende as institucións se deixe de criminalizar a mocidade e realmente se afonde nas políticas precisas para paliar os problemas da xente nova na nosa nación.

A Secretaria Xeral da organización nacionalista pregunta a Pilar Farjas se vai prohibir o consumo de alcohol na rúa nas festas populares

Santiago de Compostela, 29 Xuño 09. A Secretaria Xeral de Galiza Nova, Iria Aboi, ofreceu esta mañá unha rolda de prensa na que criticou o anuncio da Conselleira de Sanidade, Pilar Farjas, de modificar a Lei de Drogas no sentido de elevar a idade legal para o consumo desta substancia e restrinxir o consumo de bebidas alcohólicas na vía pública.

A dirixente nacionalista amosou a disconformidade ante estas declaracións “no fondo e na forma” e indicou que se trataría dunha reforma que “rescata as receitas máis rancias, como a lei do botallón impulsada por Aznar”.

“Os tempos cambiaron”, continuou Aboi, “e se esas receitas non foron válidas daquela, tampouco o son agora. A prohibición non foi a solución daquela e tampouco vai axudar agora”.

No referido á prohibición de beber na rúa, Iria Aboi indicou que o que se está a facer é “diferenciar entre consumo malo e consumo bo” e perguntou á titular de Sanidade se vai prohibir tamén o consumo de bebidas alcohólicas na rúa nas festas populares.

Consulta sobre o consumo de alcohol

“Xa que están a poñer de moda as enquisas”, continuou, “poderían facer unha consulta para ver o que lle parece aos cidadáns sobre isto”, dixo, “levarán unha sorpresa”.

A Secretaria Xeral de Galiza Nova criticou que os populares adopten este tipo de medidas sen facer, pola contra, ningún tipo de proposta para alternativas de lecer da mocidade e mesmo eliminando algunhas creadas polo BNG como o xogo de rol “Irmandiños, a revolta”.

Tamén cargou a dirixente nacionalista contra o feito de que a Consellaría non se teña posto en contacto coas organizacións xuvenís para lles comunicar a súa intención de reformar a lei.

Tampouco se ten implicado no proceso a sectores afectados como o da hostelaría e, en opinión de Iria Aboi, esta negativa ao diálogo só pode deberse a que “queiran impoñer as súas opinións sen escoitar nin debater nada, sen saber o que opina a xente nova”.

Aboi quixo lembrar tamén que cando a cando a Consellaría de Sanidade do bipartito quixo afrontar unha reforma da lei de drogas houbo unha convocatoria para as asociacións xuvenís e apuntou que, daquela, as xuventudes do PP “estaban en contra de calquera medida destinada a vincular o botellón cun problema de saúde pública. Os que criticaban algo asi, agora están calados”.

Video folga metal

2009-06-25T19:22:00.002+02:00

Este video mostra o que está a pasar realmente na folga do metal de Vigo, onde os traballadores están sendo agredidos pola policía española. Dende a maioría dos medios de comunicación (La Voz de Galicia, La Región, El Correo Gallego, Faro de Vigo, etc) estase mentindo e decindo que son os traballadores os que agreden e a policía ten que responder. Pero sempre está ben facerse a pregunta de porque os días nos que non está a policía nunca pasa nada.

Dende Galiza Nova Trives animamos aos traballadores do metal a seguir coa loita ata que obteñan un convenio xusto por parte da patronal.

Represión sobre os traballadores do metal

2009-06-24T11:47:00.003+02:00

Na imaxe pódese ver a un traballador galego despois de ser agredido pola policía española en Vigo durante unha manifestación pacífica a prol dun convenio laboral xusto.

GalizaNova Terras de Trives mostra a súa solidariedade co metal galego e esixe responsabilidades políticas dos culpabeis da represión.

Mais info en:

http://www.galizacig.com/avantar/novas/23-6-2009/un-traballador-ferido-nunha-brutal-carga-policial-nunha-nova-xornada-de-folga-do-met

Galiza Nova considera inaceptábel a enquisa da Xunta sobre o galego no ensino!

2009-06-11T17:19:00.001+02:00

Ante a Consulta trampa da Xunta de Galiza sobre o galego no ensino, Galiza Nova quere manifestar a súa oposición a unha medida coa se pretende dotar ao Goberno dunha coartada para xustificar unha política de eliminación do galego do ensino: o resultado do inquérito está predeterminado e terá como desenlace a derrogación do decreto sobre o uso do galego do ensino, que xa anunciaron dende a Consellaría de Educación. A enquisa tenta lexitimar cun suposto manto de apoio social unha decisión de carácter político tomada antes de chegar ao Goberno e adoptada co único propósito de contentar os sectores máis extremistas do electorado do Partido Popular dentro da súa campaña para exterminar a lingua da nación. Vai a ler máis para ver o posicionamento completo da nosa organización sobre esta cuestión.

CONSULTA DA XUNTA DE GALIZA SOBRE O GALEGO NO ENSINO

O venres 5 de Xuño, a Xunta de Galiza presentou a enquisa que se vai remitir ás familias dos 350.000 alumnos e alumnas escolarizados en Galiza nos niveis de educación infantil, primaria, secundaria e formación profesional e que en teoría ten como propósito inquirir a pais e nais sobre en que lingua prefiren que lles sexa impartido o ensino aos seus fillos e fillas.

Estudado o contido desta enquisa e analizadas as motivacións que levan ao Goberno do Partido Popular a elaborala, Galiza Nova e tamén o BNG fan as seguintes valoracións:

1.- Estamos perante unha auténtica “consulta trampa”, inaceptábel quer na forma quer no fondo. Con ela non se pretende máis que dotar ao Goberno dunha coartada para xustificar unha política tracexada xa de antemán: o resultado do inquérito está predeterminado e terá como desenlace a derrogación do decreto 124/07 sobre o uso do galego do ensino. O PP decidiu no seu día afastarse do consenso sobre o galego (Plano Galego de Normalización Lingüística, aprobado por unanimidade polo Parlamento Galego en 2004). Anunciou en campaña a derrogación do decreto e xa no goberno reiterou esa intención. A enquisa tenta lexitimar cun suposto manto de apoio social unha decisión de carácter político tomada antes de chegar ao Goberno e adoptada co único propósito de contentar os sectores máis extremistas do electorado do Partido Popular.

2.- A consulta, que é de carácter voluntario, carece da menor fiabilidade, tanto por como están enunciadas as preguntas como polo feito de que será a Administración, controlada politicamente polo Partido Popular, quen custodie todo o proceso de recolla dos datos. Non existen suficientes garantías de que os resultados non poden ser mesmo manipulados se non fosen do agrado do partido no goberno.

3.- Coa enquisa vaise criar unha tensión innecesaria nos centros de ensino e na propia sociedade galega, porque sexa cal for o resultado do inquérito, o Goberno xa ten anunciado que vai derrogar o decreto nun sentido claramente contrario ao uso da lingua galega no ensino.

4.- Tal e como están enunciadas as preguntas da consulta, todo o máis que poderían demandar os sectores favorábeis ao galego no ensino sería que se mantivese o galego como lingua na que se imparten as materias troncais. En ningún caso se pregunta ás familias se serían partidarias de que o conxunto das materias, e non só as troncais, se impartisen en galego.

Isto significa que coa enquisa os sectores favorábeis á españolización do ensino si poden conseguir avances a respecto da situación actual -reducir a presenza do galego nas troncais-, mentres que aqueles que son partidarios de avanzar na galeguización só poden aspirar a que, como moito, se manteña o actual statu quo, que vén consagrado precisamente polo decreto que o Goberno anunciou que vai derrogar.

5.- O mesmo Goberno que fai proclamas populistas e demagóxicas en favor da austeridade e o control do gasto público vai dilapidar 200.000 euros na realización desta “consulta trampa”, un dispendio impresentábel no actual contexto de precariedade de medios humanos e materiais que caracteriza a situación do ensino público en Galiza.

6.- Por termos en conta as consideracións anteriores, propoñemos marcar a opción “galego” (en Infantil e FP) e “todo en galego” (en Primaria e Secundaria), porque desta maneira estariamos a indicar que queremos en galego as materias que hoxe se deben impartir na nosa lingua, tal e como indica o decreto en vigor. Non significaría, por tanto, que optemos por todo o ensino en galego, pois esta opción non se considera.

7.- Igualmente xulgamos preciso transmitir a nais e pais a necesidade de incluíren no apartado de observacións da enquisa peticións semellantes ás que expresamos a continuación:

Desexaría que o ensino fose en galego, unha opción que non recolle esta enquisa.

Estou a favor da aplicación do decreto actual de promoción e uso do galego no ensino, realizado co consenso da comunidade educativa e que emana do Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega, aprobado por unanimidade no Parlamento Galego.

Todo o anterior fai que os resultados desta consulta non me parezan lexítimos.

A mocidade galega voltará a ter voz e voto en Europa!

2009-06-11T17:18:00.001+02:00

Malia que os resultados das elecciónns ao Parlamento Europeo, cuantitativamente non foran todo o positivos que o BNG desexaba, tal e como afirmou o Portavoz Nacional "obxectivamente si hai que facer unha valoración positiva pois o BNG acadou novamente representación en Bruxelas". Dende Galiza Nova queremos agradecer o apoio de todas as mozas e mozos que queren ser protagonistas do seu futuro, que queren que non sexan outros os que decidan por nós e votaron ao BNG. Nese sentido tamén queremos transmitirlles que estean certas e certos de que os seus intereses e os de Galiza estarán plenamente defendidos no Parlamento Europeo a través da eurodeputada que conseguiu o BNG así como polo resto de representantes da coaligazón Europa dos Pobos-Verdes. En 2004 o BNG deixou de ter presenza nas institucións europeas o que orixinou que Galiza deixara de estar repesentada directamente nas mesmas. Agora 5 anos despois o BNG voltará a ter voz e voto en Europa o que permitirá que o noso país, que a súa mocidade esteamos novamente defendidos, que os nosos problemas e necesidades non sexan silenciados.

Anuncion electoral BNG eleccións europeas

2009-06-02T13:46:00.001+02:00

Para que Galiza conte, para que a mocidade conte!! Vota BNG

2009-05-29T10:04:00.001+02:00

O vindeiro 7 de xuño terán lugar unhas importantes eleccións para o futuro das galegas e galegos, pois en europa determínanse moitas das políticas que se aplican na nosa nación producindo consecuencias visíbeis nas nosas vidas diarias. Nesta nova cita electoral temos a oportunidade de ter voz e voto nas institucións europeas a través do BNG, porque só así garantimos a defensa dos intereses de Galiza. A actual UE só resposta aos intereses do capital transnacional, ignorando ás nacións sen estado coma a nosa e impedindo o desenvolvemento das nosas potencialidades. É necesario rachar co actual modelo europeo e apostar por unha Europa dos pobos na que se recoñezan todas as nacións en pé de igualdade. O neoliberalismo imperante en Europa, sistemáticamente negou as nosas capacidades productivas, desmantelou os servizos públicos básicos, e afondou na desregularización e a perda de dereitos das traballadoras e traballadores, especialmente das e dos máis novos. Para avanzar na contrución dunha Europa na que Galiza conte, na que os interes da mocidade estean defendidos dende, Galiza Nova, queremos convidarte a que o 7 de xuño te sumes a nós. As mozas e mozos somos decisivos para que o noso paía avance a través do noso voto ao BNG. Premendo en ler máis poderás descargar o panfleto completo.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

O próximo 7 de Xuño celébranse unhas eleccións moi importantes para o futuro das galegas e galegos. As eleccións europeas determinan as políticas que se van a aplicar en nacións como Galiza e que teñen consecuencias visíbeis na nosa vida diaria. A partir das eleccións de 2004, o BNG non tivo presenza a nivel europeo e Galiza deixou de estar representada directamente nas institucións europeas. Agora temos a oportunidade de ter voz e voto en Europa a través do BNG porque só así garantimos a defensa dos intereses de Galiza e a aposta por unha Europa dos pobos, social e democrática.

POR UNHA EUROPA DOS POBOS, GALIZA UNHA NACIÓN EUROPEA.

O nacionalismo galego defede o pleno recoñecimento de Galiza como nación nun Estado Español plurinacional, pluricultural e plurilingüe e aposta tamén no seo da UE, polo recoñecemento da identidade política, cultural e lingüística do noso país, así como das outras nacións e pobos de Europa. O modelo de construción europea ten servido para ignorar as nacións sen Estado como a nosa e para impedirnos o desenvolvimento das nosas potencialidades, respondendo unicamente aos dictames do capital transnacional a través dos grandes Estados europeos. Despois do fracaso do Tratado Constitucional (co “non” de Francia e Holanda) e da súa nova versión co tratado de Lisboa (rexeitado por Irlanda) é necesario un modelo alternativo como o que defende o BNG. Un modelo democrático que aposte polo recoñecemento de todas as nacións e pobos de Europa en pé de igualdade, así como das culturas e linguas que como o galego aínda non teñen o recoñecemento oficial no seo da UE. Só a través da participación de Galiza con voz propia e voto en Europa nos foros onde se traten as cuestións que nos afectan directamente, conseguiremos que Galiza conte e que os intereses e necesidades das galegas e galegos, especialmente as e os máis novos, estean defendidos.

O NACIONALISMO ALTERNATIVA AO MODELO ECONÓMICO NEOLIBERAL DA CRISE E DE BOLOÑA.

O nacionalismo galego sempre se manifestou contrario ao modelo económico e social da Unión Europea. Este modelo neoliberal sistemáticamente negou as nosas capacidades productivas, desmantelou os servizos públicos básicos e afondou na desregularización e a perda de dereitos das traballadoras e traballadores, especialmente na mocidade sufrindo hoxe as maiores taxas de precariedade, de baixos salarios e de paro en Galiza. Para o BNG a crise económica que padecemos é consecuencia deste modelo tan negativo e por iso cremos que son necesarias políticas que non degraden as condicións laborais (como o intento de aprobar a Directiva do tempo de Traballo que pretendía ampliar a xornada laboral ás 65h semanais) así como políticas que defendan servizos públicos tan elementais como o ensino. Nese sentido o BNG pulará por unha política univesitaria baseada na consideración da universidade como un servizo público e no dereito que temos como pobo a definirmos o noso sistema educativo en función das nosas condicións e necesidades, unha política antagónica á mercantilización, elitización, uniformización e españolización da universidade galega que supón o actual modelo do Plan Boloña. Dende Galiza Nova tamén consideramos que é necesario o recoñecemento pleno do dereito da mocidade a traballar, estudar e vivir en Galiza, para combater a emigración xuvenil, mudando a actual consideración positiva da mobilidade xeográfica, que non é máis que emigración encuberta. Así mesmo, dende o BNG defenderemos o noso dereito a desenvolver as nosas potencialidades nos sectores productivos básicos como creadores de riqueza e de emprego en concreto para moita xente nova. Galiza é un país con grandes potencialidades no sector pesqueiro, no sector agro-gandeiro ou no sector industrial, mais sempre se nos limitou a nosa capacidade productiva, desmantelando os piares básicos da economía galega. Por parte do nacionalismo galego sempre acreditamos na capacidade productiva do país e por iso agora temos a oportunidade a través da presenza do BNG no Parlamento Europeo de que as galegas e galegos defendamos os nosos intereses.

A DEFENSA DA PAZ, DO ANTIIMPERIALISMO E DOS DEREITOS E LIBERDADES DEMOCRÁTICAS.

Durante os últimos anos determinadas políticas impulsadas pola Unión Europea significaron unha clara involución democrática a respecto dos dereitos e liberdades. O nacionalismo apostará pola defensa das liberdades e a xustiza social especialmente no que se refire a extensión e recoñecemento de dereitos individuais e colectivos nos diferentes pobos de Europa. Dende Galiza Nova consideramos necesario o recoñecemento da interrupción do embarazo libre e gratuíta, o respecto polas diferentes opcións sexuais, a derogación da Directiva de Retorno que establece criterios de expulsión e retención de inmigrantes e o impulso da laicidade nas nacións de Europa, entre outras cuestións.

Así mesmo o nacionalismo defenderá, como sempre fixo, unha política contraria ao imperialismo e o sometemento, expolio e ocupación dos pobos. Galiza Nova solidarizouse e mobilizouse, como tamén fixo o BNG, en contra da guerra no Iraque, do envío de tropas españolas a Afganistán, do exterminio do pobo Palestiniano por parte do Estado de Israel, entre outros, e consecuentemente en Europa defenderemos un modelo de relacións internacionais en pé de igualdade entre todos os pobos do mundo, baseado na xustiza e na soberanía política das nacións que como Galiza reclaman o dereito a poder decidir libremente o seu futuro.

_____________

Dende Galiza Nova, organización xuvenil do BNG, queremos que te sumes a nós para conseguir que Galiza estea representada en Europa. Sabemos que a través do presenza do nacionalismo galego avanzaremos na defensa dos intereses das mozas e mozos, no avance de dereitos, na construcción dun modelo social e económico altenativo ao neoliberal e no recoñecimento do que somos, unha nación con dereito a decidir. Por iso te convidamos a que o próximo 7 de xuño, te sumes a nós para que Galiza estea en Europa. Para que non decidan por nós. Para sermos protagonistas. As mozas e mozos deste país somos decisivos para que Galiza avance a través do noso voto ao BNG e por iso temos que mobilizarnos para as vindeiras eleccións.

Para que ti contes, para que Galiza conte!

Non faltes e vota BNG!

As JERC, Iratzarri e Galiza Nova asinan un manifesto conxunto para as eleccions europeas.

2009-05-29T09:49:00.003+02:00

De cara as próximas eleccións europeas, Galiza Nova, xunto coas organizacións xuvenís doutras forzas da coalición elaborou un manifesto que afonda na Europa dos pobos, social e democrática que defendemos, dende a perspectiva xuvenil. No manifesto expóñense as críticas ao modelo neoliberal que está a causar a crise e o deterioro e recurte dos dereitos laborais así como a precariedade, o paro e a emigración xuvenil. Tamén se critica o Plan Boloña que esta a desenvolver a reforma do ensino universitario de xeito antidemocrático, causando unha privatización, elitización e españolización da universidade. Así mesmo tamén se defendes os nosos dereitos lingüísticos e a necesidade de contarmos con soberanía política en Galiza, os Països Cataláns e Euskal Herría para poder decidir libremente o noso futuro. Vai a ler máis para coñecer o manifesto asinado entre as JERC (mocidades de ERC), Iratzarri (mocidades de Aralar) e Galiza Nova.

Mércores 27 de maio de 2009.

Manifesto conxunto das mozas e mozos de Galiza, Paisos Cataláns e Euskal Herria: esta é a Europa que queremos.

O proximo mes de Xuño todas as cidadás e todos os cidadáns maiores de 18 anos dos 27 Estados inegrantes da Unión Europea estás chamados ás furnas coa finalidade de renovar a representación das deputadas e dos deputados que integran o parlamento europeo.

Ao longo da súa historia o mapa político europeo sufriu múltiples modificacións debido aos novos contextos políticos, económicos e sociais que mudaron a realidade política dos estados europeos e as súas fronteiras. De feito, vemos coma nos últimos 20 anos foron creados até 17 novos estados. O exemplo máis actual atopámolo con Montenegro, país non integrante da UE, que no ano 2006 exerceu un proceso de autodeterminación a partir das regras que fixou a mesma UE.

A UE non pode continuar obviando esta realidade dinámica negando o recoñecemento da identidade política, cultural e lingüística de todos os pobos de Europa a través de mecanismos claros e transparentes baseados nun proceso político de autodeterminación, dereito colectivo fundamental recollido na Carta das Nacións Unidas, mediante o cal a poboación dun territorio sexa soberana para decidir o seu futuro.

É necesario insistir en que a UE recoñeza o dereito a decidir dos pobos como un dereito básico elemental e un instrumento que asegure a democratización das institucións europeas e a adecuación da realidade política europea, incluídas as fronteiras, coa vontade dos pobos que a conforman.

Polo xeral, as eleccións europeas non suscitaron moito interese na cidadanía europea. Os factores que explican esta situación son diversos, mais un determinante é a sensación entre a cidadanía de que todo aquilo que se fala e se aproba no parlamento europeo parece non ter ningunha repercusión directa sobre as súas vidas, sumado a unha sensación de lonxanía debido á pouca importancia e seriedade coa que se aborda por parte dos medios de comunicación e a escasa información sobre as súas funcións e acordos políticos.

O parlamento europeo, que conxuntamente co Consello da UE forma a pola bicameral lexislativa das institucións da Unión é un parlamento de carácter consultivo sen iniciativa lexislativa, pero pode presentar emendas e posee dereito de veto en cuestións relacionadas coas competencias cedidas polos estados, relativas, por exemplo, á protección do medio ambiente, dereitos dos consumidores/as, igualdade de oportunidades, política de transportes e dereitos das traballadoras e dos traballadores, políticas sobre capitais, bens e servizos. Porén, as propostas de leis e directivas da comisión teñen que ser aprobadas polo parlamento e polo consello para poder entrar en vigor. Deste xeito podemos ver que é certo que a influencia directa do parlamento europeo sobre as regulacións da vida pública e privada son, en relación cos parlamentos estatais, limitadas.

As diferentes organizacións xuvenís que conformamos a europa dos pobos cremos que é moi importante a implicación da mocidade das nosas nacións nas eleccións europeas para conquerir unha maior representación da coalición no parlamento europeo, coa finalidade de orientar Europa cara outro sentido. Desde o seu inicio, o requisito indispensábel dun territorio para formar parte da Unión Europea foi estar conformado como un estado. Deste xeito imposibilítase a participación das nacións sen estruturas estatais na discusión dos asuntos públicos europeos nun marco de igualdade co resto das nacións. Els Països Catalans, Galiza, e Euskal Herria son hoxe nacións sen estado, e polo tanto non teñen representación por si mesmos no Consello de Europa, senón que son os presidentes e ministros dos estados Español e Francés os que os representan, non respostando así ás arelas, desexos e necesidades que como pobos diferenciados temos. Por isto dende a candidatura da Europa dos Pobos, Galiza Nova, Iratzarri e as JERC cremos que é necesaria a construción dunha Europa respectuosa coa diversidade nacional, cultural e lingüística.

Para isto tense que posibilitar un maior prtagonismo das nacións que están na mesma situación cás nosas a través do recoñecemento do dereito á autodeterminación dos pobos que xa forman parte da Unión Europea. Deste xeito as nosas organizacións apostamos polo recoñecemento político dos Països Catalans, Galiza e Euskal Herria no seo da UE a partir do exercicio do dereito á autodeterminación, para poder decidir libremente o noso futuro.

Neste sentido, Iratzarri, Galiza Nova e as JERC tamén queremos manifestar o noso compromiso cunha Europa respectuosa cos dereitos e liberdades democráticas, cunhas relacións internacionais baseadas na paz e na relación igualitaria entre todos os pobos do mundo, opoñéndonos ao imperialismo e pulando por un modelo social que poña por encima dos intereses económicos o benestar das persoas.

Reivindicamos un modelo social que se basee na xustiza social e que faga posíbel a cobertura das necesidades das cidadás e dos cidadáns mediante a protección social e os servizos públicos (atención sanitaria, vivenda, educación...).

As políticas neoliberais están acabando cos dereitos sociais conqueridos a través da mobilización da clase traballadora e da sociedade en xeral, procurando eliminar o mínimo de seguridade e estabilidade a todas as cidadás e cidadáns.

Cremos que se demostrou o fracaso do modelo neoliberal e que é necesario un modelo alternativo a favor das clases populares, compartindo no seo da Unión en contraste a outros sistemas de “protección” onde a individualidade é a característica propia das políticas (como o dos Estados Unidos de América).

En consecuencia, as organizacións asinantes deste manifesto fan unha aposta por unha orde económica e social xusta e solidaria, contraria ao imperialismo, que condena o sometemento, expolio, marxinación, negación e incluso ocupación de moitos pobos do mundo. Apostamos por unha Europa das e dos traballadores, que democratice a economía e redistribúa a riqueza, unha Europa con xustiza social.

Así mesmo, desde a perspectiva xuvenil e tendo en conta a crise económica actual, fai falla unha coordinación na protección social da mocidade como un dos colectivos máis afectados polo desemprego, a inestabilidade e a precariedade laboral e a imposibilidade de desenvolver un proxecto de vida propio libremente.

Por todo isto, Galiza Nova, Iratzarri e as JERC, como organizacións xuvenís da coalición da Europa dos Pobos, propoñemos as seguintes propostas programáticas conxuntas que van nos respectivos programas electorais que fixeron as diferentes formacións xuvenís:

-A adopción de medidas concretas a favor do emprego digno e estábel cuns salarios dignos para a mocidade que teñan como obxectivos:

a) Eliminar a estrutural precariedade do emprego xuvenil, limitando de xeito garantista as modalidade de contrato temporale poñendo en marcha medidas para a supresión das Empresas de Traballo Temporal a nivel europeo.

b) A defensa dunha política de creación de postos de traballo sobre a base do desenvolvemento endóxeno das diferentes economías nacionais que garantan as posibilidades de traballo no propio territorio, especialmente nos sectores produtivos básicos das diferentes nacións.

c) Pularemos para o estabelecemento das 35 horas semanais a nivel europeo para repartir o traballo e mellorar a produtividade.

d) Estabelecer unha fórmula común de cálculo do salario mínimo a nivel europeo para garantir a percepción dun salario digno.

-Recoñecemento pleno do dereito da mocidade a traballar, estudar e vivir no seu propio territorio, como principio rector das políticas para facer fronte ao fenómeno da emigración xuvenil, mudando a actual consideración positiva da mobilidade xeográfica, emigración encuberta, no seo da UE.

-As organizacións xuvenís das forzas políticas da coalición apostamos por unha política universitaria baseada na consideración da universidade como un sevizo público esencial e o dereito como pobo a definir o noso sistema educativo en función das nosas condicións e necesidades, unha política claramente antagónica á mercantilización, elitización, uniformización e españolización da universidade, que supón o actual modelo de EEES.

-Defensa dunha política lingüística e cultural europea que garantice realmente a defensa, igualdade e normalización das culturas e oficialización das linguas minorizadas de todas as nacións sen estado existentes na UE, prestando especial atención á situación desas linguas e culturas entre a xente nova e a garantía dos dereitos lingüísticos e culturais, sobre todo en eidos como o ensino.

-As organizacións xuvenís da coalición apostamos pola extensión de dereitos e liberdades en todos os territorios europeos especialmente no recoñecemento e garantía á interrupción voluntaria do embarazo libre e gratuíta. Tamén consideramos necesarios programas de fomento e respecto das diferentes opcións sexuais, identidade de xénero-sexual, contra o racismo e a xenofobia, o fomento da paz, a non violencia e o antiimperialismo, e a aposta por un modelo económico e social sustentábel.

As organizacións xuvenís da coalición apoiamos a presenza das nosas nacións nas actuais redes de información xuvenil a nivel europeo e instamos á modificación das súas funcións de xeito que deixen de ser instrumentos propagandísticos de politización no modelo actual da UE.

Neste senso, apostamos por garantir o pluralismo, a eficiencia e as facilidades no acceso á información de maior interese xuvenil por parte do asociacionismo xuvenil, prestando especial atención á difusión e perticipación das organizacións xuvenís das nacións sen estado.

Porque outra Europa é necesaria, para levar a voz da mocidade de Galiza, Països Cataláns e Euskal Herria, facemos un chamamento á xente nova das nosas nacións a que apoie a candidatura impulsada por ERC, BNG e Aralar: Europa dos Pobos – Verdes e para que o próximo día 7 de xuño se mobilicen e participen nas eleccións votando por unha Europa dos pobos, social e democrática.

JERC – GALIZA NOVA – IRATZARRI

O sector leiteiro galego ao borde da ruina por culpa do Estado Español

2009-05-26T17:21:00.002+02:00

O Estado Español acaba de solicitar axudas a Unión Europea para elevalo precio do aceite ao mesmo tempo que se nega a solicitalo mesmo para o leite.

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas mostra o seu apoio total ao sector leiteiro galego e esixe ao Estado Español que se solicite na Unión Europea un prezo mínimo para o leite.

O sector leiteiro e un dos principais motores económicos do rural galego e a sociedade galega tense que solidarizar con este colectivo tantas veces agredido tanto polo Estado Español como pola Unión Europea. Este sector sufre unha grave crise provocada polas empresas leiteiras que cada día pagan menos polo leite ao mesmo tempo que para os consumidores finais o prezo aumenta. Estes círculos capitalistas nos que entre o gandeiro e o consumidor multiplicase o prezo é a ruina para o noso rural.
Por eso agora mais que nunca, solidaridade total co sector gandeiro.

Solidariedade cos traballadores do metal da provincia de pontevedra

2009-05-22T15:23:00.002+02:00

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas solidarizase cos traballadores do metal e na súa loita por un convenio xusto e critica a brutal represión policial española orquestada pola patronal.

21 de maio tivo lugar a cuarta xornada de folga do metal, no que desta volta o obxectivo era cortar en oito puntos distintos os accesos de Vigo, mesmo bloqueando a peaxe de Pontevedra en Vilaboa. Unha nova demostración de forza e organización dos traballadores do Metal fixo realidade este obxectivo. A Policia acosou desde primeira hora aos folguistas, e despois das once da mañá cargaban en Guixar e tamén contra un grupo de Barreras na zona de Coia. Os traballadores reagrupáronse nas zonas dos estaleiros, en Barreras e Vulcano, e volveron dar unha boa mostra de organización, valentía e forza dun sector que está disposto a dar esta batalla por un convenio xusto.

Desde as oito da mañá nas distintas zonas industriais volvian ter presenza os piquetes, que para esta xornada tiñan reservada unha acción sorpresa: bloquear en oito puntos os distintos accesos a Vigo, de autovias e autoestradas. Asi desde primeira hora da mañá comezaban a bloquearse a rotonda da zona Franca de Bouzas, a rotonda de Navia, Vincios, a Avenida de Madrid, a rotonda de Guixar, a autovia do Porriño e a peaxe de Pontevedra en Vilaboa.

Colapso da peaxe en Pontevedra

Na cidade de Pontevedra os piquetes colapsaban a peaxe de Vilaboa, na dirección a Vigo, durante máis dunha hora, desde as dez da mañá. Despois os folguistas trasladáronse fronte ao edificio no que tiña lugar o Consello da Xunta na cidade de Pontevedra, onde permaneceron concentrados para denunciar o papel da Xunta neste conflito, no que non se está a implicar.

Camiñada e cortes de tránsito desde a Avenida de Madrid

Os traballadores da zona de Puxeiros e da Avenida de Madrid cortaron o tránsito fronte ao Seminario Maior desde as dez da mañá, onde permaneceron corenta e cinco minutos, até que a Policia ameazou con desaloxalos. Despois realizouse unha concentración fronte á Seat na Avenida de Madrid, e de novo pola presión policial, os traballadores decidiron achegarse até a Praza do Rei, diante da posibilidade de que se celebrara ali unha asemblea.

Os folguistas baixaron pola Gran Via, e mesmo deron unha volta ao redor de El Corte Inglés, e realizaron unha longa marcha, baixo unha forte presión policial, polo centro de Vigo, por Colón, Beiramar, até chegar ao estaleiro de Barreras para apoiar aos compañeiros que ali estaban sitiados.

Cargas para o grupo de Vulcano

O persoal que estaba concentrado fronte a Vulcano saiu ás dez do estaleiro, escoltados en todo momento por antidisturbios, e dirixíronse á rotonda de Guixar, onde realizaron un corte. Ao seu encontro acudiu unha parte do piquete de Barreras, que se chegou até esta zona unha parte polo túnel de Beiramar e outra polo nó de Isaac Peral. Este segundo grupo bloqueou o tránsito no nó de Isaac Peral mais foi desaloxado pola Policia, e decidiron acompañar aos compañeiros de Vulcano que permanecían na rotonda de Guixar.

Mentres se estaba a realizar unha asemblea nesta rotonda, e un grupo dos traballadores permanecía cos mans en alto diante dos antidisturbios, estes cargaron con dureza. O grupo de traballadores reagrupouse en Sanjurjo Badía, onde volveron cargar, mais os policias permaneceron na entrada desta rúa en obras.

Na rotonda que baixa para Vulcano, pola rúa Enrique Lorenzo, os traballadores volveron reagruparse, e ao chegar a Vulcano encontráronse cunha nova carga policial. Ao tentar entrar no estaleiro, polo acoso e a violencia da carga, encontráronse coas portas pechadas. As persecucións e cargas continuaron polo bairro do estaleiro até perto das dúas da tarde. É salientábel a resposta de moitas das persoas que foron testemuñas destas cargas, que mostraron o seu rexeitamento e repulsa á violencia policial.

Cortes na Zona Franca e Navia

Da zona de Barreras saíron varios grupos de piquetes, e unha parte deles achegouse até as rotondas da Zona Franca de Bouzas, onde se bloquearon os accesos durante perto dunha hora. Diante da ameaza policial dunha carga, este grupo trasladouse polo bairro de Bouzas até Coia, subindo pola Avenida de Castelao até a rotonda do Alcampo de Coia.

Nesta rotonda encontráronse cunha parte dos compañeiros de Barreras, que estiveran cortando o tránsito na rotonda de Navia, asi como con outros traballadores que se lle uniron a este grupo, e que chegaban do Polígono do Caramuxo e zona da estrada de Baiona. Este grupo cando recebeu a ameaza de desaloxo da rotonda de Navia foi camiñando até a estrada de Baiona, pasaron por diante de Citroen, e subiron por Martin Echegaray.

Carga polas costas na Avenida Castelao

Unha marcha de milleiros de traballadores que se xuntaran nesta rotonda dirixíase cara a Praza de América, e de repente, o grupo de antidisturbios que seguia de perto a esta manifestación comezou a lanzar botes de fume e pelotas de goma contra os traballadores, sen previo aviso e polas costas.

Os antidisturbios corrian mesmo polas beirarrúas, e un traballador do Metal tivo que axudar a unha señora cun neno pequeno a refuxiarse nunha tenda, mentres pasaba esta avalancha de fume e policias.

O refuxio de Barreras

Unha maré de traballadores correu até o estaleiro de Barreras para refuxiarse. Dúas barricadas a un e outro lado de Beiramar nesta zona impediría que cando chegaran os furgóns policiais puideran situarse tan perto como na anterior carga.

Aínda asi, durante máis de dúas horas os policias continuaron lanzando botes de fume e pelotas de goma, mesmo desde os dous lados de Barreras. Os traballadores resistiron a este embate policial, e pouco antes das dúas da tarde a presenza policial desaparecía deste estaleiro.

Asemblea final

Asi, para rematar a xornada tivo lugar unha asemblea no interior do estaleiro, na que interveu Antolín Alcántara, secretario confederal de Negociación Colectiva da CIG, na que sinalou que "mañá a primeira hora da mañá trasladarase a decisión tomada polas centrais sindicais á hora de realizar novas accións, porque imos continuar a darlle unha resposta".

Alcántara lembrou que "o que sucedeu hoxe non é nada fortuito", e recordou a asemblea da patronal do Ifevi na que reclamaban a actuación policial, e criticou o papel dos medios "que están a sinalar que a Policia actuou en resposta a nosa provocación", xa que "están a manipular a realidade dunha maneira insidiosa, para culpabilizar aos que non teñen culpa. Os verdadeiros culpábeis e os que cometen algún tipo de delito e de violencia nas empresas é a Patronal".

O secretario confederal de Negociación Colectiva da CIG asegurou que "aqui os agresores se queren converter en vítimas e iso non llo imos permitir, porque somos parte da sociedade, somos traballadores e a grande maioría social, e a xente ten que saber porque estamos a loitar". Alcántara subliñou que "se hoxe houbo alguén aqui agredido foron os traballadores do Sector e non a policia".

Críticas ao papel das Administracións

Miguel Malvido, secretario nacional da CIG-Metal, criticou o papel que está a xogar tanto a Administración galega como a española xa que "na Xunta non se está a facer nada por mediar neste conflito, e a Delegación do Goberno español xa vimos hoxe como pensa actuar neste conflito: con actuacións policiais desmedidas e criminalizando aos traballadores".

Malvido lamentou que "volvamos a tempos escuros nos que as forzas represivas do Estado volven actuar ao servizo dos poderosos e empresarios", asi como criticou que "os medios, os empresarios e a Policia teñan tan claro quen son os culpábeis desta situación cando nós sempre estivemos dispostos a negociar o convenio, e cando as nosas mobilizacións son un exemplo e mostra de forza mais tamén de responsabilidade e dignidade obreira".

Por último, o secretario nacional da CIG-Metal avaliou moi positivamente as xornadas de folga desta semana, e incidiu en que "esta última foi unha mostra de organización moi importante".

A MAIOR MANIFESTACIÓN DA HISTORIA NA DEFENSA DO NOSO IDIOMA

2009-05-18T15:09:00.001+02:00

Onte 17-M día das letras galegas tivo lugar unha manifestación histórica nas rúas da nosa capital. Na defensa do noso idioma as baixas de sempre, nen PSOE, nen PP acudiron a manifestación na defensa do galego. Galiza deu unha lección, mais de 50.000 persoas encheron as rúas compostelanas ao berro unísono de “Na Galiza, en galego” que retumbaron os cimentos de Raxoi (lugar de residencia temporal do señorito Feijoo) ante tal marea humana. Nen a chuvia, que caeron chuzos de punta a instantes, fixeron reducir o número de manifestantes. Os convocantes, os mesmos que sempre que hai que defender o país, BNG, Ciga, Galiza Nova, Adega, SLG, Mesa pola Normalización, etc, estaban moi contentos ao remate coa actitude da sociedade galega acudindo en masa contra as políticas antigalegas de Feijoo.

A manifestación de onte, xa se coñece como a manifestación dos paraugas, como se pode apreciar na foto da entrada. A manifestación que tiña o lema de “Galego, o idioma que nos une” tivo 20 veces mais presencia que a convocada por Galicia Bilingüe na campaña electoral e apoiada polo PP e xente do PSOE na que se esixía a educación integramente en castelán e a desaparición gradual do galego, na que participaron 2.500 persoas, entre elas os dirixentes do PP de Vigo e A Coruña e 1.000 persoas que viñeron dende Madrid en buses pagados pola Falange e UPyD.

As propostas do PP en materia de lingua son claras. Hoxe, o día despois da gran manifestación, o novo Conselleiro en materia lingüistica dixo que iva a derrocar o decreto do galego (aprobado por unanimidade na época Fraga) dicindo que as manifestacións non valen para nada, que cada cidadán fala unha vez cada 4 anos e chega e que agora teñen un cheque en branco para estes 4 anos. Dende Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas denunciar esta actitude antidemocrática do novo goberno e esixir o noso dereito a estudar, traballar e vivir sempre en galego.

Que non esmaguen a nosa lingua!! - O 17-M a Compostela

2009-05-15T10:18:00.002+02:00

Galiza Nova no marco da manifestación en defensa do galego que terá lugar en Compostela o vindeiro domingo 17 ás 12:00, vai colocar entre o venres 15 e o sábado 16 na totalidade das comarcas do país así como en numerosas localidades mesas informativas co material que a nosa organización baixo o lema “Non deixes que esmaguen a nosa lingua” sacou a rúa para denunciar a intención do PP de derrogar moitas das medidas que camiñaban cara a normalización da nosa lingua. Así mesmo dende Galiza Nova tamén se quere poñer de relevo que ante os atques e mentiras aos que está sendo sometido o galego faise máis necesario ca nunca que a mocidade se implique activamente na defensa da lingua propia da nosa nación e acuda de xeito masivo a manifestación do 17 con saída ás 12:00 da Alameda de Santiago. Vai a ler máis para visualizar o texto do panfleto.

QUE NON ESMAGUEN A NOSA LINGUA!!

A día de hoxe na nosa nación, o galego, a nosa lingua propia, vive unha situación de desigualdade a nivel público e social, de perda de falantes xeración tras xeración e de discriminación das e dos galego-falantes cando queren exercer o seu dereito básico a poder desenvolver a súa vida intregamente e con naturalidade en galego.

Froito dos intentos de avanzo na normalización da nosa lingua que impulsou o BNG durante a súa participación do goberno da Xunta, determinados grupos sociais minoritarios, apoiados dende sectores do poder, teñen lanzado a idea, nos últimos meses, de que en Galiza se estaba a vivir unha situación de “imposición del gallego” que nada se corresponde coa realidade.

Onde están as películas en galego nas salas de cinema? Onde están os videoxogos en galego? Canta prensa diaria podemos ler en galego? Cantas emisoras de música para xente nova podemos escoitar onde as e os locutores falen galego? Porque non temos dereito a recibir un ensino en galego e a aprender a nosa lingua? A resposta a calquera destas preguntas mostra a situación real e evidencia que minten os que non recoñecen que é o galego o que vive unha situación de indefensión e marxinación.

Mais temos que denunciar tamén que o PP (que durante este tempo estivo dando cobertura a estes grupos antigalegos) pretenda a través do goberno da Xunta de Galiza retroceder na normalización do galego e eliminar as medidas que procuraban un avanzo nos usos da lingua, en concreto en ámbitos como o ensino. É por iso que as mozas e mozos galegos nos opoñemos a estes ataques contra o galego e defendemos o dereito que temos de recibir un ensino na lingua propia de Galiza. Así mesmo, apostamos pola posta en marcha de novas medidas para o avanzo da lingua galega, ademáis de no ámbito educativo, en sectores tan importantes como os servizos públicos, os medios de comunicación, o lecer e as novas tecnoloxías...e chamamos a toda a sociedade e, especialmente á mocidade, a mobilizarnos contra as agresións ao galego, porque non son máis que unha agresión cara a nosa nación, cara todas e todos os galegos e o que nos une. É por iso que necesitamos o teu compromiso para frealos e que non esmaguen a nosa lingua: defende con nós o idioma que nos une!

MANIFESTACIÓN 17 DE MAIO ÁS 12H NA ALAMEDA DE COMPOSTELA.

CENSURA EN TVE ANTE OS PITOS AO HINO ESPAÑOL

2009-05-14T11:05:00.001+02:00

So na retransmisión feita por TV3, puido verse a gran pitada a El-Rei e ao Hino Español producido ao comezo da final disputada entre o Barcelona e o Athletic onte en Valencia.

No video vese o que realmente pasou. TVE negouse a emitilo para intentar impedir que se visualizase a maioría independentista no estado. TVE alude a un erro técnico e emitíu no descanso as imaxes do hino co son totalmente modificado e manipulado e varios planos cortos das poucas persoas no estadio que non silbaban.

Esto era algo que xa se vía vir, previamente Joan Laporta (presidente do Barcelona) dixo que era unha final entre algo mais que dous clubes, xa que representaban a dous países. A entrada do estadio foron repartidas miles de octavillas co lema “Catalonia is not spain”. Ademais a Plataforma Pro-seleccións catalanas repartiu 5.000 silbatos para usar durante o Hino e a chegada de El-Rei.

Non nos queda outra cousa que condenar a censura e manipulación de TVE (televisión que pagamos todos) e esixir responsabilidades aos responsabeis desta censura mais propia doutros tempos.

DEBATE SOBRE O ESTADO DA NACIÓN, PP E PSOE NON SE ACORDAN DE GALIZA

2009-05-13T14:07:00.001+02:00

En días como o de hoxe, cos resultados actuais no Congreso (PP 11, PSOE 10, BNG 2), toda a xente que votou por unha forza dirixida dende Madrid tiña que reflexionar. Tras horas e horas de falar Zapatero e Rajoy, ningunha palabra sobre o noso país. Tivo que chegar Jorquera para que se falara de Galiza no Congreso.

O deputado galego, durante o seu escaso discurso (debido a que o único partido galego so ten 2 deputados) reclamou unha defensa do asteleiro de Fene e do sector lácteo na Unión Europea. ZP alagou a defensa destes sectores e dixo que volcará todos os seus esforzos no tema de Fene, pero non así no sector lácteo.

No relativo a infraestructuras e trala falsa promesa do ano 2012 como o da chegada o AVE ao noso país, Zapatero respostoulle a Jorquera que na próxima comparecencia de Pepiño Blanco no congreso dos deputados explicará todo o relativo a este tema.

Jorquera tamén lle preguntou pola defensa do galego, Zapatero respostou que respetaba o galego e o deputado galego contestoulle que aparte de respetalo tamén había que dar pasos na súa normalización. Jorquera preguntou pola capitanía de Burela e Zapatero recoñeceu que descoñecía o tema (é o que ten cando as decisións do noso país dependen de Madrid). Jorquera tamén reclamou que se poida ver gratuitamente as televisións portuguesas na Galiza igual que agora se ven as españolas.

No tema bancario Jorquera propuxo a creación dunha banca pública ao que Zapatero respondeu que prefería a banca privada (igual teñen que sacar o de socialistas do nome do seu partido). Jorquera propuxo un aumento considerabel dos impostos para os mais ricos ao que Zapatero negouse a contestar.

Sobre o financiamento autonómico puxo nun apreto a ZP que tivo que afirmar que antes do 15 de xuño presentarán a súa proposta (Esa que recordemos que ían ter feita o ano pasado e que segue en duras negociacións co PSC catalán para chegar a un acordo)

Por último Jorquera salientaba que moitas das medidas que propuxo Zapatero formaban partes das competencias do noso país.

Do resto do debate sanlientar a total falta de propostas do PP de Rajoy, cada vez mais dereitizado, que so propon reducir os dereitos dos traballadores, o despido libre e a reducción de impostos para os mais ricos. Resumindo, a crise que crearon os banqueiros e especuladores que a paguen os obreiros, que os ricos teñen que seguir co seu ritmo de vida.

Da intervención de propostas de Zapatero pouco que salientar, propostas vacías de contido e parches temporais a crise que non valen para o cambio do sistema productivo que el mesmo falou. Por poñer varios exemplos propuxo darlle un ordenador a cada alumno, esto cambia algo o sistema actual? Non sería mellor empezar a facelas cousas ben e comezar no campo da educación por retirar as clases de relixión, non dar nin un céntimo aos colexios privados, apostar unicamente por un ensino público de calidade e facer unha boa reforma estructural.

Xoves 14 folga por un ensino en galego

2009-05-11T13:20:00.003+02:00

Na Galiza existe un conflito lingüístico: a substitución da nosa lingua propia polo español. Unha lingua allea foi imposta durante séculos polo poder político e económico e ainda hoxe conta con enormes privilexios legais e sociais, o que provoca un lento declive do uso galego que só é parcialmente freado polas iniciativas do movemento normalizador de base.

Na mocidade este feito é especialmente alarmante: por primeira vez na historia, a nosa xeración de mozas e mozos non temos como primeira lingua o galego.

O ensino é o principal axente desgaleguizador da xuventude. Unha lexislación de mínimos (o decreto 124/07) é sistematicamente incumprido coa complicidade da administración, o que provoca que miles de nenas e nenos galegofalantes abandonen a sua lingua ao remate do ensino obrigatorio e ao tempo impede que sectores xa españolizados adquiran un mínimo dominio do idioma do seu país.

Na Universidade, sen lexislación que ampare o galego, a situación é ainda pior, situándose o uso do galego nas aulas do ensino superior entre un ridículo 9% (UdC) e o 20% (USC) de media.

A imensa maioría dos ámbitos de lecer xuvenil están completamente españolizados. Cinema, música, videoxogos, programas informáticos… Nestes ámbitos a presenza do galego é ínfima, ante a indiferenza ou mesmo a hostilidade das administracións e dos medios de comunicación, tamén totalmente españolizados.

A pesar disto, o galego segue a ser a primeira lingua do país, grazas á vontade colectiva do noso pobo por manter vivo o seu principal sinal de identidade. Calquera situación de conflito lingüístico entre dúas ou mais línguas pode resolver-se coa desaparición da língua mais débil ou ben coa normalización desta. Apostamos por esta última alternativa, no camiño do monolingüismo social que nos traia a normalidade como pobo.

Aspiramos a unha Galiza na que toda a sociedade -e particularmente a mocidade- poda desenvolverse con plena normalidade no noso idioma. A nosa lingua nacional, e portanto a única que debe ser oficial, é o galego, e é partindo dela que debemos ver o mundo e coñecer outros idiomas e culturas.

GALIZA NOVA EXPLICARÁ A SÚA OPOSICIÓN AO PLAN BOLOÑA NA CAMPAÑA DAS EUROPEAS

2009-05-06T10:49:00.000+02:00

Galiza Nova elaborou a súa proposta de programa xuvenil da organización frontista para as próximas eleccións ao Parlamento Europeo. Segundo Iria Aboi, secretaria xeral de Galiza Nova, “fixemos unha serie de propostas ao programa electoral do BNG que procuran buscar solucións aos problemas que a día de hoxe ten a mocidade”.

“Galiza Nova non vai aceptar que se siga degradando o noso sistema universitario a través dunha reforma como o plan Boloña que afonda na mercantilización, elitización e uniformización da universidade”, asegurou.

Para isto o nacionalismo defenderá “unha política universitaria baseada na consideración da universidade como un servizo público esencial e no dereito que temos como pobo a definir o noso sistema educativo en función das nosas condicións e necesidades”, en clara oposición ao actual modelo do Espazo Europeo de Educación Superior “que provoca situacións tan escandalosas como a do novo mestrado de educación secundaria, antigo CAP, cunha clara discriminación por criterios económicos ou por limitación de prazas cara aos estudantes que se queren presentar ás oposicións” .

"Non queda outra alternativa máis que defender a Europa dos pobos, social e democrática"Segundo Aboi, “ante estas eleccións non queda outra alternativa máis que defender a Europa dos pobos, social e democrática na que cremos en Galiza Nova e no BNG”.

A situación laboral da xente nova

Para Galiza Nova “é central garantir o dereito da mocidade galega a formarse e traballar e vivir na nosa terra” como un principio reitor para facer fronte ao fenómeno da emigración xuvenil, mudando a actual consideración positiva da mobilidade xeográfica na UE “que non deixa de ser emigración xuvenil encuberta”, segundo as mocidades nacionalistas.

Os eixos centrais do programa xuvenil do BNG estarán centrados segundo Aboi, “na situación laboral da xente nova, especialmente no actual contexto de crise económica onde as mozas e mozos vemos perigar o noso posto de traballo e sufrimos unha maior precariedade laboral”. Para Galiza Nova “é necesario a adopción de medidas concretas a favor do emprego digno e estábel cuns salarios xustos para a mocidade”, en oposición as políticas que se están a desenvolver a día de hoxe pola UE e polo goberno do Estado.

Feijoo comeza mentindo e os panfletos ultra-conservadores calados

2009-05-05T10:42:00.002+02:00

Despois da campaña electoral mais suxa da historia do noso país, na que os panfletos ultra-conservadores, en mans da extrema-dereita española mais rancia, “La Voz de Galicia” e “La Región”, estiveron mentindo e emporcando a política, agora que teñen motivos para facelo están completamente calados.

Durante a campaña eleitoral e incluso no discurso de investidura a aposta mais forte do señor Feijoo era unha reducción de impostos as PEMEs e as familias con salarios baixos. Esta promesa foi a que lle fixo poder escalar en votos nas grandes cidades, onde a maior parte da poboación galega malvive cun mal salario explotado polo capital, e vían nesta reducción de impostos unha vía de saída a esta situación tan dificil.

Agora o señor Feijoo xa dixo que non ía haber reducción de impostos porque estamos en crise. E logo durante a campaña non o estabamos? En fin o mais vergonzoso de todo e que a maioría dos xornais galegos estean calados ante semexante aberración.

Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas acudiu as manifestacións do 1 de Maio que houbo en todo o país

2009-05-04T13:53:00.005+02:00

Máis de 20.000 traballadores e traballadoras mobilizáronse coa CIG no Primeiro de Maio

A Confederación Intersindical Galega mobilizou nas manifestacións convocadas nas sete cidades, na Mariña e en Ribeira a máis de 20.000 traballadores e traballadoras que baixo o lema “Polo Emprego, Dereitos e Prestacións Sociais” se sumaron ás reivindicacións realizadas pola central, fronte á continuidade da aposta polo modelo neoliberal feita polos goberno e a patronal e a prol dun modelo económico e social máis xusto e solidario. A manifestación máis numerosa foi a celebrada en Vigo, onde participaron preto de 12.000 persoas.

Un ano máis, a mobilización que máis persoas congregou volveu ser a da comarca de Vigo, onde nas últimas semana se viviron importantes conflitos laborais en varios sectores, que sumou unhas 12.000 persoas e que contou coa participación do Secretario Xeral da CIG.

Na súa intervención, Suso Seixo referiuse á que no 2008 a central apuntaba a dúas posíbeis vías de saída da crise: profundar no modelo neoliberal ou levar adiante reformas estruturais que abrisen camiño a un novo modelo económico e social. “A estas alturas xa temos constatado que o capital ten apostado pola primeira vía. Non se tomaron decisións que fagan pensar nun cambio de modelo económico e produtivo. A propia patronal lanza mensaxes pedindo abaratar o despedimento, novas formas de contratos temporais, conxelar os salarios ou reducir os impostos ás grandes fortunas. Medidas todas que profundizan no modelo neoliberal, para nós fracasado”, afirmou Seixo.

O secretario xeral da CIG lembrou as reunións dos “países ricos” que a pesar do rebumbio mediático non achegaron medidas nin para a regulación dos mercados financeiros nin o control dos paraísos fiscais. “Dende a CIG continuamos mantendo a necesidade dun cambio de modelo que pasaría por adoptar medidas na liña da nacionalización da banca e o sector enerxético, un sistema fiscal progresivo, a supresión dos paraísos fiscais, o apoio decidido aos sectores básicos da economía galega, máis investimento público e social, etc.”

Seixo subliñou que a central defende un modelo que ademais de garantir a produción real de riqueza garanta o reparto xusto da mesma, así como o acceso aos servizos básicos como a saúde, educación, vivenda...”Os cambios non van vir dados polas forzas políticas e económicas ás que lle foi moi ben co modelo neoliberal, os cambios teñen que ser conquistados”, sinalou.

Neste senso lembrou que a partir deste Primeiro de Maio vanse iniciar contactos coas demais organizacións sindicais na procura da posta en común de alternativas e das medidas de presión necesarias para acadalas. “Non descartamos convocar unha folga xeral se a situación o precisa”, advertiu Seixo.

A defensa do soberanía nacional da Galiza para poder levar adiante políticas que “permitan saír da crise, mais dende as necesidade do País e as clases traballadoras” e a solidariedade con todas as organizacións de clase que reivindican un cambio de modelo foron outros dos puntos mencionados por Seixo durante a súa intervención. A este respecto, tivo unha especial mención para a loita do pobo palestino ante a opresión e o xenocidio aos que están sendo sometidos polo estado de Israel.

Finalmente, Seixo rematou lanzando un chamamento á participación masiva na manifestación do 17 de Maio, co obxecto de demostrar “ao PP e aos poderes fácticos que tentan aniquilar o noso idioma, que hai amplos sectores da sociedade galega que non estamos dispostos a que se dificulta aínda máis o proceso de normalización lingüística”.

Na mobilización de Vigo tamén interveu o secretario comarcal da CIG de Vigo, Xerardo Abraldes, quen lembrou que “este é un primeiro de Maio especial, marcado pola grave crise económica, que castiga moi especialmente a nosa comarca, pola gran dependencia dun dos sectores máis afectados, o do automóbil, mais temos outros tamén sensibelmente castigados como o do téxtil, con continuas deslocalizacións e peches de empresa, ou a Construción, a pedra ou a madeira, que nos leva a 56.500 desempregados e desempregadas na comarca”.

Abraldes salientou que na actualidade “hai xa máis de 80.000 persoas sen cobertura social, das que un 25% están na nosa comarca”.

Diante desta grave situación, criticou a actitude da patronal, da banca así como “as insuficientes medidas das Administracións”, e insistiu na necesidade da “mobilización e a organización da clase traballadora” para mudar a actual situación e loitar por “unha nova orde social e económica”.

A Coruña reclama medidas urxentes para a comarca

A manifestación da CIG na cidade de A Coruña contou coa participación dunhas 3.500 persoas que baixo o lema da campaña deste Primeiro de Maio reclamaban medidas urxentes contra a imparábel destrución de postos de traballo. A mobilización partiu pouco despois das 12:00 horas da Praza de Vigo e tras percorrer as rúas da cidade rematou no Obelisco. Alí, o secretario comarcal da CIG de A Coruña, Paulo Carril, criticou duramente as medidas propostas pola patronal para saír da crise, unhas receitas, afirmou, que “teñen causado o empobrecemento da clase obreira e o recortes dos dereitos de todos os traballadores e traballadoras”.

Carril denunciou que as empresas están aproveitando a escusa da crise para “desfacerse dos traballadores/as de xeito barato e poder deslocalizar a produción para seguir aumentando os beneficios”. Nesta liña lembrou os casos de despedimentos masivos que se teñen rexistrado na comarca nos últimos meses, tais como Fadesa, Talleres Carral, Caramelo, Bunge Ibérica ou Ferroatlántica, ao tempo que arremeteu contra a ineficacia do goberno “que insiste nas mesmas medidas neoliberais de sempre, entregándolle á banca millóns de euros para tapar as súas débedas, pero sen tomar decisións no camiño de ir cara a un novo modelo e a unha mudanza estrutural que signifique un cambio económico e social real”.

O responsábel da CIG en A Coruña reivindicou a posta en marcha das medidas defendidas pola central, tais como unha fiscalidade progresiva, a creación dunha Banca Pública, ou a necesidade de incrementar do poder adquisitivo dos salarios para reactivar a economía. “Non aceptaremos que se pretenda, como sempre, que sexan os traballadores/as os que asuman as consecuencias desta crise”, afirmou.

“Exiximos medidas urxentes contra a crise na nosa comarca e neste momento de profunda crise económica as medidas propostas polo goberno do PP en Galiza significan unha volta atrás, resultan claramente españolizadoras, dirixidas a fomentar a economía especulativa, favorecedoras dos ERE e das grandes multinacionais. Son medidas de fomento da precariedade laboral e de recorte das proteccións sociais. Coñecendo a historia do Partido Popular e á súa negativa a apostar por esta comarca,, dicimos con toda franqueza que o que pode facer o PP no goberno da Xunta para nós non ten marxe de confianza”, afirmou Paulo Carril.

Ferrol lanza un chamamento para pasar á acción

Ás 12:00 horas daba comezo diante do edificio do sindicato a manifestación do Primeiro de Maio en Ferrol, na que participaron arredor de 1.500 traballadores e traballadoras. Xesús López Pintos, secretario comarcal, animou aos presentes a abandonar as lamentación e pasar “á acción. Basta de lamentacións, mensaxes e discursos, o que fai falta é pasar á acción”, arengou. Pintos informou que a partir deste 1 de Maio a central comarca vai iniciar contactos coas demais organizacións sindicais con vistas a buscar a unidade na actuación sindical “para frear dunha vez a sangría que se está rexistrando na destrución do emprego”.

Para pasar á acción, Pintos subliñou que a “CIG, como primeira forza sindical nesta comarca, ten que ser o motor das reivindicacións, mobilizar aos traballadores que están perdendo os seus dereitos e aos que non os teñen, e temos que tirar tamén dos demais sindicatos”.

O responsábel da CIG de Ferrol destacou que se están a producir unha verdadeira sangría no referente á destrución de emprego a través de regulacións de emprego encubertas “mediante contratos en fraude de lei ou con masivas rescisións dos traballadores e traballadoras contratas a través das empresas de traballo temporal”. Ao tempo referiuse as empresas que se están apuntando ás cláusulas de descolgue salarial escusándose na actual situación de crise.

Para Pintos non se pode continuar pola liña que pretenden as empresas de “precarizar as condicións de traballo aínda máis aproveitando a difícil situación económica que padece moita xente. Cada vez hai máis parados e parados e chegará un momento no que as empresas imporán sen impedimentos as condicións máis beneficiosas para elas”. Nesta liña, Pintos lembrou aos traballadores/as que nestes intres non cobran ningún tipo de prestación social “e vense condenados á entrar na economía somerxida. Fronte e esta situación, advertiu,“hai que exixir aos gobernos solucións, pero as solucións que nós propomos. Hai que cambiar dunha vez o modelo económico e social. Temos que presionar para que apliquen políticas sociais e se instaure xa o salario de inserción social. Estamos obrigados a denunciar todo isto e a facer que a crise a pague o capital”.

Compostela, dependencia do sector turístico

A Praza Roxa foi o punto de partida da mobilización convocada pola CIG de Compostela, cuxo secretario comarcal, Anxo Noceda quixo lembrar ao remate da mesma ás orixes da conmemoración do Primeiro de Maio. Noceda arremeteu contra as medidas tomadas polo goberno contra a crise e as pretensión da patronal de minguar os dereitos da clase traballadora.

“Diante desta situación compre lembrar que a actual crise provocárona a Banca e o Gran Capital coa súa cobiza e a súa aposta por unha economía especulativa, foi a súa aposta polo capitalismo, polo neoliberalismo, a que lles reportou durante anos inxentes beneficios á vez que os conduciu e nos arrastrou á actual situación, é por iso que non estamos dispostos nin a pagar as súas débedas cos nosos cartos, nin a sufrir novas contrarreformas laborais, mentres que eles, a Banca e o gran Capital, seguen a encher os seus petos a vez que nos condenan aos/ás traballadores/as ao desemprego”, afirmou.

O responsábel da CIG en Compostela aseverou que “é hora de cambiar esta situación. É hora de denunciar que o seu sistema capitalista non funciona nin nos serve. É hora de demandar, de loitar por outro modelo socioeconómico máis xusto e sustentábel”. Neste senso reivindicou “o desenvolvemento de toda a negociación colectiva na Galiza, a mellora do poder adquisitivo dos salarios, a supresión das subvencións á contratación e a garantía duns servizos públicos dignos”.

Na súa intervención, Noceda fixo un repaso pola situación socioeconómica da comarca así como polos conflitos máis relevantes nos que estivo presente a central nos últimos meses, denunciando “a alta dependencia da base económica de Compostela, e de boa parte da Comarca, do Sector Turístico, sector que é dos primeiros en resentirse nas situacións de crise, sendo polo tanto preciso levar a cabo medidas conducentes a unha maior diversificación do noso tecido económico, reiterando, a necesidade dun maior desenvolvemento do sector industrial así como da dotación de mellores e novas infraestruturas”.

Ourense, “en crise permanente”

Pola súa banda, na cidade de Ourense denunciouse tamén con esta manifestación do 1 de maio as consecuencias da crise nesta provincia, que como sinalou o secretario comarcal da CIG de Ourense, Etelvino Blanco, "é unha provincia en crise permanente pola situación xeral que vivimos, xa que é unha zona cuns niveis moi baixos de emprego, unha zona marxinal da economía galega, cun alto nivel de emigración, cos salarios e pensións máis baixos de todo o noso país, así como conta con rendas moi baixas".

O secretario comarcal destacou a importante participación acadada este Primeiro de Maio, pois a manifestación da CIG “xuntou a máis persoas que a mobilización de UGT e CCOO” e “é unhas das protestas máis numerosas rexistradas nos últimos anos na cidade”, xa que se contou coa presenza de 2.000 persoas.

Blanco criticou "a falta de industrialización, que fai que nunha crise desta profundidade poda ser máis dramática para o futuro laboral da xente de Ourense, porque é máis difícil para nós saír desta situación".

O secretario comarcal da CIG de Ourense lembrou que hai en Ourense xa case 25.000 parados e parados inscritos na oficina de emprego, o que supón un aumento de máis de 4.000 persoas desde o 1º de maio do ano pasado, o que supón unha "cifra marca de desempregados e desempregadas".

Tamén indicou que "hai 14 ERE's presentados nos últimos catro meses, con máis de 500 traballadores afectados, e cun perigo importante da viabilidade e futuro para empresas nesta situación como Mecanizados Rodríguez, Hispamoldes, Araújo ou outras da construción, onde ademais está a haber un peche masivo de empresas pequenas".

Así mesmo, o secretario comarcal da CIG de Ourense fixo unha mención ás empresas en conflito desta comarca como a Vidreira do Atlántico, Mecanizados Rodríguez e Ataúdes Chao, "que contan con todo o apoio e recoñecemento da central sindical nas súas importantes loitas".

Por último, Etelvino Blanco incidiu no que van ser as políticas da nova administración galega, xa que "en Ourense sabemos de sobra o que é a política do PP para con esta provincia, que vai ser unha política neoliberal, que favorece ao sector empresarial e que sempre tenta facer perder máis dereitos aos traballadores e traballadoras, e que sempre discriminou máis a esta zona do noso país porque non obteñen tanto rédito electoral como doutras zonas máis industrializadas". Blanco criticou, finalmente, que "unha das primeiras medidas deste goberno vaia ser contra o símbolo máis importante da nosa identidade, que é o noso idioma".

A Mariña rexistra 1 de cada 3 novos parados da provincia

A comarca de A Mariña trasladou este ano a manifestación do Día Internacional da Clase Obreira até a Praza do Conde Fontao, Foz, onde se deron cita unhas 100 persoas. O secretario comarcal, Xorxe Caldeiro, criticou o modelo neoliberal que nos ten levado a grave situación de crise que padece a clase traballadora e referiuse aos datos de desemprego en A Mariña, que rexistra 1 de cada 3 novos/as parados/as da provincia de Lugo.

“Para poder superar esta crise é imprescindible ter datos reais; pero non necesariamente os datos que nos subministra o paro rexistrado ou a EPA son os mais fiábeis. Todos podemos ler nas estatísticas que na nosa comarca pasamos nun ano de 2881 desempregados rexistrados a 4010 o que supón un incremento do 40%. Pero sabemos que a realidade é máis crúa”.

Caldeiro tamén fixo un chamamento á acción sindical, destacando que fronte a actual situación é “fundamental ter os pes no chan, coñecer a realidade...pero non para asustarnos, senón como primeiro paso para poder cambiala. O seguinte paso ten que ser a loita, a mobilización, a defensa dos dereitos que temos e a conquista dun novo sistema máis xusto e solidario”. Nesta liña indicou “non descartamos ningunha medida de presión, e traballar por unha unidade sindical real si os outros sindicatos están dispostos a entrar nesa batalla que nos xa iniciamos hai un ano contra o neoliberalismo”.

No eido do político, o responsábel da CIG de A Mariña exixiu medidas urxentes contra a crise. “Basta de xestos, de boas palabras, os gobernos teñen que tomar medidas e que estas vaian na liña de defender os servizos públicos e os sistemas de protección social, da creación dunha banca pública que apoie realmente o sistema produtivo e ás familias, cunha fiscalidade realmente progresiva, inversión en infraestruturas, medio ambiente e investigación. Desgraciadamente o programa económico que nos anunciou na campaña electoral o actual goberno galego vai no sentido oposto ás nosas reivindicacións”.

A CIG de Lugo advirte das consecuencias do medo entre a clase traballadora

Xosé Ferreiro, secretario comarcal da CIG de Lugo, advertiu a importancia de mobilizarse neste Primeiro de Maio, pois “ que estamos nunha etapa transcendental para o movemento obreiro e que ese ano é o máis importante”. “Estamos probabelmente ante unha crise que pode cambiar a nosa forma de vida e polo tanto non podemos ser alleos a ela. Temos a obriga de analizala en profundidade e de sacar conclusións para que eses cambios futuros, que de seguro se van dar, sexan dirixidos cara os intereses da Clase Traballadora”, apuntou.

Ferreiro subliñou a dramática situación que atravesa o agro “o sector refuxio tradicional da economía da provincia”, onde “ a masacre dos sectores agrícolas en xeral e do sector lácteo en particular está a levar a ruína a milleiros de familias que, de seguir así, veranse obrigadas a subsistir exclusivamente a base do autoconsumo, ao igual que acontecía fai 50 anos”.

O responsábel de CIG de Lugo advertiu das consecuencias de atoparnos “nunha situación de paro galopante, de conxelación salarial e, sobre todo, de falta de saídas económicas, a instauración do medo entre a Clase Traballadora é un dos problemas máis graves aos que nos enfrontamos. Nesta situación existe a tendencia a que os traballadores e traballadoras acepten calquera medida ante a ameaza de quedarse sen emprego”.

Contra esta situación Ferreiro destacou a importancia de actuar “colectivizando os conflitos e levando a cabo unha ideoloxización da clase traballadora”, como pasos precisos para poder pór en marcha as medidas propostas pola central.

O secretario de CIG-Lugo tamén se referiu aos ataques lanzados dende os sectores máis españolistas e reaccionarios cuxo único obxectivo é eliminar o uso do noso idioma. Por esta razón, animou aos presentes a participar masivamente na manifestación do vindeiro 17 de Maio en Compostela.

Pontevedra, conflitos abertos en varias frontes

Tamén foron moitas as persoas que se achegaron participar á mobilización da CIG en Pontevedra, que partía desde a Praza da Ferreiria. Rafa Iglesias. O secretario comarcal da CIG de Pontevedra, Rafael Iglesias, na súa intervención final explicou cal é a situación desta comarca na que "temos ERE's en empresas importantes como Treves, Maderas del Atlántico, Galfrio", ademais de incidir en conflitos abertos como a negociación colectiva do convenio do Metal da provincia de Pontevedra, que na próxima semana ten convocadas dúas xornadas de folga.

Fronte a este contexto de crise, peche de empresas e despedimentos na comarca de Pontevedra, Iglesias criticou a ausencia de medidas do goberno español e da Administración Autonómica, asi como apuntou que "desde a CIG temos alternativas, precisamos medidas reais, polas que loitaremos con todas as accións de presións que sexan necesarias, como a convocatoria dunha folga xeral".

Respostas as típicas preguntas sobre o noso idioma

2009-04-28T11:45:00.001+02:00

En Galiza fálanse varias linguas…Cantas linguas propias temos?

Unha, o galego. O español na Galiza é só unha lingua con estatus de estranxeira e imposta. A lingua propia da Galiza é o galego, a forma romance propia que resultou da evolución, conxunción e cristalización das linguas faladas na nosa Terra antes da colonización romana e a interacción do latín con elas. O galego ao lado doutras linguas romance como o español, o catalán, o francés … conta cos seus primeiros textos escritos oficialmente desde a Idade Media e desde entón conta tamén coa súa produción literaria propia. Só a intervención de axentes estranxeiros impedirom e continúan impedindo hoxe que o galego se desenvolvese con normalidade dentro do marco que lle é propio. O español foi traído a Galicia polas elites dominantes e gobernantes que, para alén de negar a nosa identidade, roubaron a nosa lingua. Na Galiza a lingua propia e natural é o galego. O español non é unha lingua propia da Galiza. É unha lingua imposta: pola forza das armas, dos medios de comunicación, da política, da economía…

Que é unha lingua oficial?

Despois da caída do réxime franquista, o Estado español decide artellar unha nova organización política e administrativa. Con esta nova organización, a das autonomías, a intención continuaba sendo a mesma: a unidade de España era ( e é) indiscutíbel. Para atallar as aspiracións dos nacionalismos existentes no seo das nacións non españolas unidas ao Estado pola forza o aparello político español inventa o estado das autonomías. Unha peza angular das autonomías, que iguala nacións sen estado como a nosa co resto de comunidades, foi o sometemento da lingua. Baixo a aparencia de igualdade dos estatutos de autonomía e da constituición emanan leis que falan de linguas cooficiais. Nun territorio cuxa lingua propia non é o español imponse pola lei con aparencia de democracia o español. O galego e o español son a día de hoxe as dúas linguas oficiais da Galiza, isto é, as linguas que recoñece o estado español como oficiais.

E o bilingüismo?

Para os teóricos parece existir un acordo en que bilingüe é toda aquela persoa que é capaz de desenvolverse e ter un control sobre máis de unha lingua. Nada ten de estraño nen de malo o desenvolvemento desa cualificación. O problema está en que no noso caso o bilingüismo non chega nen a existir, porque os galegos e galegas non nos desenvolvemos nen contamos con igualdade de condicións na hora de estudar a nosa lingua, de lermos nela, de contar coa defensa que lle corresponde como lingua minorizada nen con todos os elementos que se supoñen indispensábeis para a boa saúde dunha lingua. Na Galiza ese bilingüismo harmónico do que se fala nunca existiu porque o español e a súa presenza na Galicia impide que o galego asuma todos os ámbitos que lle corresponden como lingua propia. O español é o lobo que conta cos medios de comunicación, o ensino, a televisión, a política… e o galego somos nós coa nosa defensa e decisión.

Que é iso da imposición lingüística?

A imposición lingüística é un fenómeno a través do cal unha lingua nun status de poder e de dominación se configura como a lingua promocionada e natural dunha comunidade que na realidade é usuaria doutra lingua. O fenómeno é simple de entender se pensamos en exemplos concretos que vivimos. O galego é a nosa lingua, somos usuarias dela, mais o español imponse a través da múltiples artimañas en todos os ámbitos da nosa vida. A imposición é o resultado dunha situación de convivencia conflitiva onde unha das linguas sae perdendo terreo, falantes, usos, ámbitos e cualificacións nos seus falantes. O español é a única lingua imposta na Galiza.

Falades moito del nas manifestacións, mais non entendo. Que é o monolingüismo?

A práctica do monolingüismo non significa falar só unha lingua. Cando nos referimos a monolingüismo referímonos a un proceso de inversión do que acontece hoxe no noso ensino e na nosa sociedade. De termos como lingua referencial e preminente o español, unha situación monolingüe permitiría que a nosa sociedade se desenvolvese en todos os ámbitos en galego, como é o natural e o que nos corresponde por dereito. Esta situación, ao contrario do que a que vivimos, non nega que as persoas podan coñecer máis linguas e utilizalas cando o precisaren. Coñecer inglés, español para entendérmonos cos veciños, francés etc. está moi ben, mais sempre que o ensino da nosa lingua sexa o prioritário. Un coñecemento adecuado do idioma e un uso absoluto del fará que nos podamos expresar con liberdade no noso País e tamén facernos respectar perante o que está de paso. Na Galiza, para alén do coñecemento doutras linguas, os galegos e galegas temos dereito e temos que loitar por un ensino só en galego e por unha sociedade en galego. Só así poderemos estar no mundo sen complexos e tal como somos. Esta reivindicación histórica debe estar presente nas rúas máis do que nunca.

E os de Galicia Bilingüe, a que andan?

Galicia Bilingüe é unha asociación que se vén de mobilizar contra unha situación que non existe na Galiza. Eles manexan o argumento da imposición do galego na Galiza, mais o que sucede é xusto o contrario. O que se impón é o español. Botando man da última lei de normalización saída da Xunta centran os seus ataques no que chaman imposición lingüística no ensino e na administración. Os galegos e galegas de a pé sabemos que isto non existe. Mais polo feito de que Galicia Bilingüe está construida en base a unha mentira non debemos deixar de combatela. Precisamente por iso, porque utilizan a difamación como arma imprescindíbel do seu accionar debemos destapar o que hai detrás: odio e auto-odio, españolismo, fascismo e diñeiro e apoio cómplice dos partidos españois, PP e PSOE. De feito, hai que ter coidado co seu discurso de democracia. Para eles o democrático é poder escoller a opción que se queira. Mais o que temos que dicir é que hoxe na Galicia non existe esa democracia, mais non porque non se poda utilizar o español. O que non se pode utilizar con normalidade é o galego!! Hai que darlle a volta a este discurso.

Moi ben todo, mais cal é a vosa proposta?

Vivimos unha situaçom alarmante. O galego desaparece entre a mocidade en favor do español. A isto sumamos as campañas dirixidas e planificadas de destrución e unha nefasta xestión da normalización lingüística desde o goberno galego, for do signo que for. A nosa proposta hoxe ten que ser máis atrevida e clara do que nunca:

*Defender na rúa e onde for os ataques contra o noso idioma. Destapar a realidade, a imposición do español e a opresión que sofre o galego.

*Socializar a idea do monolingüismo en galego. Monolingüismo non é peche nen imposición. Monolingüismo é a única posibilidade que nos resta se queremos defender o que é noso.

*Artellar e activar grupos de mozos e mozas que traballen en defensa da lingua de maneira continuada e con ideas atrevidas. Só con unha organización permanente lograremos paralizar os ataques que sufrimos.

Adiante a defensa da lingua!

Na Galiza, sempre en galego!

Galiza as olimpiadas?

2009-04-20T19:33:00.002+02:00

No programa Fama que se emite en Cuatro, fixeron unha coreografía dos xogos olímpicos na que sae a bandeira de moitos países (Rumanía, Arxentina, España, etc) e entre eles a bandeira do noso país (Galiza) que xustamente é a que gaña. Da ledicia ver a bandeira do noso país ao mesmo nível que o resto de países, algo que se nos impide por lei no día a día.

Esperemos que para "London 2012" os deportistas galegos poidan competir polo seu país.

Apoio ao sector gandeiro galego

2009-04-17T14:27:00.003+02:00

Mais de 6.000 gandeiros galegos manifestaronse en Madrid para denunciar a situacion limite do sector, que está a pagar a ineficacia das políticas agroalimentarias españolas.

Convocados polo Sindicato Labrego Galego, Unións Agarias e Xóvenes Agricultores, recibiron também o apoio de numerosas agrupacións cívicas, profesionais, sindicais e ata institucionais.

Saíron de madrugada de todas partes da Galiza e viaxaron ata a capital española nun centro de autobuses para reclamar prezos dignos para os produtores. Actualmente están recibindo menos diñeiro polos productos que en 1995, aínda que para o consumidor cada día son mais caros.

Os ganadeiros galegos denunciaron tamén acordos de prezos entre as industrias, e baixados do prezo en orixen de xeito unilateral.

Igualmente, pedíron a «complicidade» da cidadania coas suas reivindicacións, xa que, indicaron, «todos somos víctimas da especulación que se fai cos alimentos».

Dende Galiza Nova Terras de Trives e Caldelas apoiamos as súas reivindicacións e esiximos unha solución por parte do goberno español que foi o causante do problema.

Chegou o feixismo a Galiza

2009-03-16T18:59:00.001+01:00

Ante a campaña mais suxa da historia das eleccións na Galiza, o feixismo volta a comandar a Xunta de Galiza. Os seus proxectos son claros: desfacer o que fixo o BNG durante a pasada lexislatura. Adeus as Galescolas, a Selección Galega, aos poucos avances que os galego-falantes tivemos, etc.

Ha xente que estaba pensando que agora se podía volver ao rural a crear proxectos cun goberno que apostase polo interior galego non ten mais que votar as mans a cabeza e resignarse a voltar a ver como non hai nengunha inversión da Xunta na nosa zoa.

En fin, temos o que merecemos, mexan por nos e temos que dicir que chove.

BILLARDA ALL STARS OURENSE_09

2009-03-05T20:04:00.003+01:00

Este domingo día 8 de Marzo é o All Stars da Billarda en Ourense. Estos 3 videos son do ano pasado en Coruña. Este ano faise en Ourense. Chamamos a participar a todo o mundo. Este é o programa da billarda:

BILLARDA ALL STARS OURENSE_09

domingo 8 de marzo / 12 h
pista da chave ( ó caron do estadio do Couto) Ourense

-ABERTO DE BILLARDA LESTE-OESTE

-CONCURSO DE TRIPLAS OU VARADOS

-CONCURSO E MATES

Ourense e o país enteiro xa treme ante a tremenda embestida que vai supor ista nova edición do Billarda All Stars , de novo unha linea imaxinaria vai dividir de arriba a baixo o mapa do país polo que xa podes ir situándote para defender a parte do firmamento de á que pertences. Para entendernos , os palandores da Conferencia NorLeste + os palandores da Conf Sur [Ourensá] puntuarán para a Selección do Leste mentras que os membros da NorOeste + Conf. Sur [Pontevedra] puntuarán para a do Oeste. O comezo do partido está marcado para as 12 h do domingo 8 de marzo polo que as Guaguas das tres conferencias xa están desafiando as lagañas .O Aberto do All Stars realizarase en dúa pistas simultaneas e nunha terceira realizaranse en paralelo ó partido o concurso de triplas ou paláns e o concurso de mates, polo que vide preparad@s para non parar nen un intre ate das 14 h asistir á sesión vermute co grupo SKARNIO previo ó xantar de irmandade entre os palanadores.

A POLA CACHUCHA DO ALL STARS

E coma o campión ou campiona do Aberto do All Stars non pode ir coas mans nen o bandullo valeiro , apresentamos A Cachuca do All Stars Ourense_09 , un espectacular e inaudito premio polo que loitarán coma cans famentos todos os palandores e palanadoras que iste domingo acudan a desputar o Aberto das Estrelas , atención porque baralláronse varios nomes para identificar a poderosa cachucha , Anxo , Emilio....pero por aclamación popular en incluso por riba do poder local que implicaba José Luis , a Cachuca do All Stars chamarase Alberte. E non queda a cousa ahí , o campión de Mates levará unha bandexiña de uñas de porco e o campión de triplas unha bandexiña de rabos , porque como sabedes do porco aproveitanse todo , os andares e agora tamén os gobernares.

Concerto Skarnio:

E por último este será o premio, a cachucha Feijoo e as uñas do porco Barltar:

Castelao camiño de Santo Domingo de Bonaval

2009-02-13T20:07:00.003+01:00

Castelao, un dos intelectuais mais importantes de Galiza, morreu exiliado na Arxentina por culpa dos fascistas españois. O día da súa morte o goberno español enviou esta nota a tódolos periodicos do Estado:

"Habiendo fallecido en Buenos Aires el político republicano y separatista gallego Alfonso Rodríguez Castelao se advierte lo siguiente: La noticia de su muerte se dará en páginas interiores y a una columna. Caso de insertar fotografía, esta no deberá ser de ningún acto políltico. Se elogiarán únicamente del fallecido sus características de humorista, literato y caricaturista. Se podrá destacar su personalidad política, siempre y cuando se mencione que aquella fue errada y que se espera de la misericordia de Dios el perdón de sus pecados. De su actividad literaria y artística no se hará mención alguna del libro "Sempre en Galiza" ni de los álbumes de dibujos de la guerra civil. Cualquier omisión de estas instrucciones dará lugar al correspondiente expediente."

Castelao dixera que levaran os seus restos ao seu país "o día que Galiza sexa ceive". Como unha provocación, os que forzaron o seu exilio mandaron traer os seus restos a Santo Domingo de Bonaval. A esquerda nacionalista organizou unha contramanifestación contra os que intentaban botar terra por riba de Castelao. O video mostra a resposta contundente do nacionalismo galego e a represión brutal por parte da policía española.

Este tema volve estar hoxe de actualidade, xa que o pasado domingo a extrema dereita española disfrazada baixo a etiqueta de "bilingüe", convocou unha manifestación galegófoba, pola desaparición do galego, en Santiago de Compostela. A manifestación foi un absoluto fracaso, xa que so 2.500 persoas, a maioría delas traidas en decenas de autobuses pagados pola Falange, PP e UPyD, dende Madrid. Na cabeceira da manifestación pola desaparición do galego contabanse cos dedos dunha man os galegos que había. Case toda a cabeceira estaba ocupaba pola dereita mais rancia española.

Como non podía ser de outro xeito a esquerda nacionalista salíu as rúas da capital do país a denunciar esta manifestación xenófoba e provocadora de odio. Ao comezo foi unha contramanifestación pacífica ata que membros da Policía Nacional chegados de Sevilla empezaron a reprimir duramente a todo o que falase en galego. Como en épocas pasadas, falar galego era motivo suficiente para que a policía te idenficase. Ante a brutal agresión con porras e pelotas de goma os galeguistas non tiveron mais remedio que organizar unha resistencia. O resultado é o que todos sabemos. Por parte dos españolistas un vello cun ollo inchado ao intentar agregir a un independentista e ningún detido, pese a violencia que mostran os videos do acontecido. Por parte dos galeguistas 11 detidos e varios hospitalizados pola brutal agresión da policía española.

Como se pode observar ambolos dous sucesos son similares. A ulta-dereita española organiza un acto anti-galego e a esquerda nacionalista sae as rúas a respostar a agresión a nosa lingua.

No video que se mostra é moi interesante a narración feita por Tareixa Navaza, producida gracias a Alexandre Cribeiro que foi expulsado da televisión española ao día seguinte, para que logo nos conten que hai liberdade de expresión.

Pra comparar mostrase en 2 videos o ocorrido este domingo:

NA GALIZA, EN GALEGO

Eu son Anxo Quintana

2009-01-24T14:51:00.001+01:00

Spot electoral do BNG para as Autonómicas do 2009. Tamén o podes ver en:

http://quin.tv/video/eu-son-anxo-quintana

Galiza - Irán

2009-01-08T15:14:00.002+01:00

Video do partido da selección galega disputado en A Coruña o día 27 de decembro do 2008. Galiza Nova das Terras de Trives e Caldelas estivo presente no partido e organizou un viaxe en autobús dende Trives parando en Castro Caldelas.

MANIFESTO POLA LINGUA

2008-12-22T21:51:00.001+01:00

O pasado mes de xuño un grupo de “intelectuais” próximos a UpyD de Rosa Díez fixeron público un escrito titulado “Manifiesto por la Lengua Común”, no mesmo reivindicaban o papel do castelán como lingua prioritaria en todo o Estado. No texto non se aforraban ataques contra os intentos de normalización lingüística en Galiza, Cataluña e Euskadi á vez que se propoñía unha reforma constitucional que supeditase aínda máis as linguas destes países á castelá. A esta campaña de adhesións ao manifesto sumáronse inmediatamente importantes medios de comunicación madrileños como El Mundo ou Tele 5, entre outros e personaxes galegos lamentáblemente da talla de Oscar Pereiro, Roberto Verino e Luz Casal, ainda que esta última se botou atrás logo de ver as reaccións dos galegos ante tan aberrante manifesto alegando ser enganada polo periódico Madrileño. .

Dende a Aelga piden que as adhesións individuais e colectivas a este manifesto se fagan chegar ao seguinte enderezo: oficina@aelg.org

O manifesto é o seguinte:

Manifesto de Federación de Asociacións de Escritores "Galeusca"

A Asociación de Escritores en Lingua Galega, como integrante da Federación de Asociacións de Escritores "Galeusca", da que tamén forman parte a Associació d'Escriptors en Llengua Catalana e a Euskal Idazleen Elkartea (Asociación de Escritores Vascos), emite a 11 de xullo o seguinte manifesto.

Perante o discurso pretendidamente homoxeneizador e centralista que subxace no “Manifiesto por la lengua común”, a Federación de Asociacións de Escritores “Galeusca” quere deixar constancia do seguinte:

1. A realidade plurilingüe que conforma e dá existencia ao estado español, lonxe de ser entendida como unha “asimetría” ou deficiencia per se, está a reproducir de xeito transparente unha diversidade lingüística e cultural común á maioría dos estados que conforman a Europa plurilingüe.

2. O galego, o éuscaro e o catalán non son "inventos" recentes senón linguas que foron normais nos seus territorios e sociedades respectivas durante centos de anos. A súa desnormalización, a súa perda de
usos públicos, non se produciu de forma "natural", senón, mesmamente, por invasión da lingua que se decretou como oficial do estado, sen consulta nin acordo previo.

3. O artigo 3 da Constitución española garante a presenza desa lingua común para todos os habitantes do estado, mediante a esixencia a toda a cidadanía do deber de coñecer o castelán. Toda a cidadanía de Galicia, Euskadi e os Países Cataláns asume na práctica esa esixencia, pois non hai persoa que non teña unha boa competencia en castelán, ora a teñan como primeira lingua, ora como segunda. Porén, respecto do galego, do éuscaro e do catalán a lexislación non prevé a obriga de seren coñecidos nos seus respectivos territorios, o que establece unha asimetría nos dereitos lingüísticos da cidadanía que quere exercer o dereito, que lles é recoñecido, a usalos.

4. O galego, éuscaro e catalán tamén son linguas oficiais nos seus territorios, que é o mesmo que dicir queson as linguas propias de aproximadamente o 40% da poboación do estado español. Estes códigos lingüísticos diferentes do castelán, lexítimos e nos que se recoñece o percorrido e expresividade dun pobo e dunha cultura, son instrumentos de comunicación igualmente “democrática”, ferramentas de relación interpersoal útiles e necesarias para a sociedade que as sustenta.

5. O dereito ao uso público, en todas as instancias, da lingua propia está recoñecido en todas as lexislacións democráticas do mundo. No ámbito europeo cómpre lembrar a Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias (aprobada e ratificada polo Estado español) ou a Declaración Universal de Dereitos Lingüísticos, aprobada coa unanimidade do Congreso dos Deputados.

6. A visión anuladora que da enriquecedora realidade plurilingüe española se transmite desde o “Manifiesto” leva a pensar na similitude coas teses da etapa franquista: un Estado, unha lingua, e, consecuentemente, a reforzar as formulacións diferenciadoras entre cidadáns de primeira e de segunda por razón de lingua. A competencia plurilingüe, tamén para os cidadáns españois nados en comunidades autónomas cunha única lingua oficial, sempre será unha chave que abra o mundo que abra as fronteiras do respecto polo outro desde a interpretación dunha relación de equidade entre os seres humanos, independentemente do seu lugar de nacemento, de residencia e de lingua propia. Además, o “Manifiesto” parte dunha premisa que non se corresponde coa realidade, pois en ningún caso o castelán corre perigo ningún en todo o territorio do Estado.

7. A aprendizaxe de linguas, ademais da propia, sempre debe ser entendido en positivo e como sinónimo de enriquecemento do individuo, pois coa aprendizaxe plurilingüe estimúlase a expresividade e cognición das persoas. No caso de Galiza, Euskadi e os Países Cataláns é imprescindíbel que a poboación sexa competente nas dúas linguas oficiais, para que logo cadaquén poida decidir libremente se usa unha ou outra nos diferentes ámbitos e situacións. É dicir, a dobre competencia é imprescindible para garantir a liberdade lingüística.

8. Para garantir esa utilización libre das linguas precísanse medidas emanadas dunha política lingüística adecuada. É dicir, para garantir os dereitos constitucionais que temos tamén os falantes de catalán, éuscaro e galego precísanse políticas lingüísticas que creen as condicións para exercelos, tal e como ditou o Tribunal Constitucional na sentenza 337/1994 cando “avalaba un trato desigual, que non discriminatorio, para as dúas linguas oficiais en función do carácter propio dunha delas que fai preciso unha acción normalizadora que debe, necesariamente, implicar accións de apoio singularizado”.

9. As políticas lingüísticas aplicadas ao ámbito educativo nas chamadas comunidades bilingües teñen como obxectivo conseguiren que o alumnado acade unha boa competencia nas dúas linguas oficiais, independentemente de cal sexa a súa lingua familiar. Para acadar ese obxectivo, é preciso desenvolver planificacións lingüísticas que garantan a consecución dese obxectivo e que pasan, necesariamente, pola utilización vehicular maioritaria da lingua máis desfavorecida socialmente. E isto, en vez de ir contra a liberdade lingüística, é, precisamente, unha actuación imprescindible para garantir esa liberdade lingüística.

10. As escritoras e os escritores galegos, vascos e cataláns PROCLAMAMOS a nosa vontade de seguirmos a escribir nas nosas linguas e a contribuírmos ao proceso, inacabado, de normalización das nosas linguas, como dereito humano, democrático, pacífico ao que non imos renunciar. Repudiamos enerxicamente todos os intentos de EXCLUSIÓN que colegas escritores españois realizan das nosas linguas e lamentamos que, no canto de se preocuparen pola saúde do español en Puerto Rico, Costa Rica ou os Estados Unidos, se dediquen a combateren o máis próximo e asimetricamente discriminado.

Xullo de 2008

COCIÑA ANTICRISE

2008-12-15T11:17:00.002+01:00

-O ano chega ó seu fin, e con él as festas das que poidemos disfrutar nestes meses sobre todo as do verán entre as que cabe destacar por ser “primeiras edicións” e por cercanía a do Porco Celta en Manzaneda e a do Viño en Castro Caldelas, sen olvidar a organizada en Manzaneda para os cativos chamada festa da espuma anque os que acabaron espumeando foron cativos e non tan cativos.

-Rendimos homenaxe á Banda de Gaitas de Manzaneda pola súa reorganización e damos grazas por recuperar a ilusión e polos continuos saltos que deu no terceiro grado ata ascender ó segundo. ÁNIMO RAPACES!!

-A continuación vai unha receita de cociña económica para recordares que chegou o Outono-Inverno e todo voltou á normalidade despois do verán e quizás haxa quen teña que rescatar o que gastou nas vacacións ou aforrar para as compras do Nadal.

XUDIAS CON OVO

Ingredientes para 4 persoas (bós comedores)

Xudias 750 gr
Ovos 2 unid
Cebola ½ unid
Panceta 150 gr
Vinagre, Aceite, Pimentón, Sal (diso temos todos)

Cocer as xudias en auga salgada durante 25 min. Cocer os ovos, tempo estimado: 12 min.
Picar a cebola e pochala en aceite (que nade), cando empece a estar branda engadir a panceta cortada en tacos lixeiramente desalgada (en auga ou leite), remover, botar pimentón e chorro de vinagre e apagar o lume.
Poñer os fréxeles, o ovo á metade e regar co preve.

MUSLOS DE PAVO GUISADOS

Ingredientes:

Muslos de pavo 4unid
Cebola 1 unid
Cervexa 2 unid (1 para cociñar e a outra para beber )
Cebola, allo, perexel, loureiro
Mostaza e Brandy (opcionais)

Fritir os muslos nunha sartén, salpimentandoos. Se hai mostaza untalos con ela, se é en polvo engadirlla á salsa.
Picar a cebola, allo, perexel e botar os muslos e todo esto nunha pota cunha folla de loureiro, engadir brandy (canto máis caro, mellor!) e cando o guiso xa non feda a brandy que tumbe (será que se evaporou) engadimos a cervexa. Ímolos acribillando de vez en cando para ver cando está a carne apetitosa e branda. Se se sume a cervexa auga do grifo que tamén é boa! Hasta que estén.
Como guarnición patacas fritidas ou no caso de estar a dieta leituga ou arroz integral.

E despois desta panzada recoméndovos unha froita, as máis light deste tempo peras, laranxas ou mandarinas das cales 100 gr só aportan 40 kcal.
Recordar porque temos que comer estes productos que furan tanto as tripas como a cebola que ten selenio, e é moi importante para encontrarse ben e non andar”mareao” e tamén que o viño é bo porque ten taninos, que son antioxidantes para o noso organismo, pero claro... un vaso, non un tras outro!
Tamén que as mulleres necesitamos 18 mg de ferro no noso corpo e os homes só 12, que no-l los aportan alimentos como as lentellas pero ollo! éstas teñen déficit de aminoácidos entón engadiremos cereais, patatas, calabacín…. e Vitamina C (pemento, perexel, zumo de laranxa ou limón) para que o noso organismo absorba este ferro.

E……como diría Pemán:
A previsión do tempo para os vindeiros días é chove, neba, fai sol, marmaña na cabaña, boa noite, deica mañán.

COETÁNEOS

2008-12-11T15:54:00.001+01:00

Busco a túa atención. Sempre o fixen. Chámasme tola por mostra-las miñas contradiccións, cada un dos meus medos, a miña inseguridade, a miña torpeza, o que dependo de ti. Pois prefiro ser tola e sentir tantas cousas que corda e finxir ser unha prancha de xeo. ¿Non te escravizan as dúbidas? O teu orgullo, o teu estúpido ánimo de supervivencia é desvastador para persoas coma min. Piares da corrupción do espírito, da degradación persoal, da aniquilación emocional. ¡Esperta! ¡Se ti mesmo! Camiña libre de prexuízo, de toda idea preconcibida. Abandona o odio, a amargura. Loita por un ideal. Un ideal de harmonía que che axude a escapar da túa prisión en vida. Desvincúlate do medo. ¿Aínda temes? É algo necesario. ¿Es capaz? ¿Cuán de rebelde es? ¿Cuán de idealista? ¡Esperta do letargo! Dime que pasaría se cada vez que desexaches dar un bico o deses, se cada vez que desexases dicir "quérote" o fixeses, se cada vez que desexaches arredarrte o fixeses sen darlle explicacións a ninguén, se cada vez que desexases berrar o fixeses, se cada vez que desexases facer o que realmente anhelases non houbese traba ningunha. Nunca che fixen dano plenamente consciente de como che repercutiría. Mírame, nunca máis vou volver pedir perdón. Canseime de mirar sen ganas, de oír sen tempo, de rir sen graza, de quedar por quedar. Toca a hora do silenzo entre ti e eu. As túas son pequenas accións descontroladas. A túa barreira. A túa cuncha. O teu medo. ¿Non te ves? ¿Por que somos así? A miña indiferenza está xustificada. A túa non. ¿Onde quedou a túa rebeldía? ¿Onde quedou a ansia de amar, de coñecer, de mostrar, de ensinar, de sentir, de crer, de loitar? ¿Por que te cegas con esta idade? ¿É este o teu apercibimento do mundo real? Xoves borregos. E infantil chamáchesme a min. Creme que se manifesto unha conduta infantil é por ti, non por min. Necesito durmir crendo que aínda pode haber paz e toda esa serie de ideais bos, positivos, ¡utópicos!¡ ¡irreais!! ¡Canta maldade me acinou nun cuartucho de pesimismo extremo! Non ía quedar aí, non son eu quen debe atormentarte, o mundo farao só. Antes odiaba e quería protexervos a todos. Agora son incapaz de odiar, ¿de quen te vou protexer entón? ¿De ti mesmo? ¿Dos teus falsos ideais? ¿Da túa equivocada percepción do mundo no que vives? ¿Velo? ¿Cando queres espertar? Déixame dicirche que dentro de pouco a maioría de vós aborreceredes a vida e todo o que puidestes facer e non fixestes. Socialmente aceptable a túa conduta. Eu riome dela. ¿Porque non me apertas? Chora comigo, dime que che pasa, saca toda esa dor, toda esa rabia. Quizabes eu te entendo. Non necesitas finxir o que non es. Non necesitas nada máis que un oído atento ao teu lado para redimir os sufrimentos. Conta comigo agora. Nunca máis lle quererás mentir ao mundo porque a túa máscara queda no banco no que sentas. Que me cuestionen, que me xulguen, que me critiquen. Eu non amo a ninguén. Sobrevivo con retallos de cariño. Á fin e ó cabo, tamén son humana. As miñas mentiras son sempre verdades a medias. Non sabes ler entre liñas. Estou viva, ti dis que me equivoco, estou a dar un paso máis, o paso que ti non dás. Egoísta. Ti tamén o es pero dunha forma banal. O meu é máis finito. ¿É mellor dar ou querer dar? Ti queres dar, eu dou. ¿Nunca oíches iso de que non hai vencedor ata o final? Non temos capacidade para ser fieis toda a vida, non podemos sorrir sempre, non valemos para manter durante cincuenta anos un bonito tema de conversación, e moito menos te crerás capacitado para traer a este mundo un ser sen poder asegurarlle-la felicidade. Son consecuente. Penso en min, no meu benestar, na miña propia tranquilidade, se penso en ti e nos demais xamais obterei nada. ¿Pensaches algunha vez niso? En que se amas, pérdeste. En que se amas, sofres, deixas de ser ti. Ama por momentos, entrégate a cachos, mantén a consciencia. Non hai ninguén máis importante ca ti, ninguén máis belo, nin mellor, só o que existas implica que es marabilloso, especial. Estás aquí por algo. Hai unha función asignada para ti. Espera. E busca. ¿De verdade cres que é tan malo esperar e buscar á vez? ¡Si! Tola. Ti o dis. Pero choro e río, son máis mala que ninguén, pero ¿sabes? Máis boa que ti, porque me mostro, porque fago o que quero. E eu vivo a miña vida como quero porque non teño outra. ¿Cal é o teu ideal? ¿Que persegues ti? Non quedo ben con ninguén pero, ¿quen demos queda ben comigo? A xuventude está alienada, os nosos pais acostumados. Expectativas frustradas. Choque de egoísmos. Unha carreira, un traballo, unha casa, un coche, unha parella, uns fillos, ¿que toca agora? ¿a morte? O proceso comezará de novo. Dime. E ti sen facer nada. Sen crer en nada. Mentalidade bonita a nosa, a dos mozos. ¿Non tes un sono? Eu quero algo máis que isto que se me ofrece tan mundano e aborrecible. Os colegas falando de festa. O paso intermedio antes de caer e para tal fin nin sequera actuamos conscientemente. ¡Deus! ¿Que pasa na sociedade? Os tempos cambian, as mentalidades acúrtanse. Falta educación, falta ocio san. ¿Quen nos ha de educar na vida para a vida pola vida mesma? Vida como realidade, vida como obxectivo, vida como esencia. Quero ve-lo mundo. Coñecelo. Implicarme nel. Deixar a pegada dunha boa acción que reconforte a miña existencia ata o último expiro. E non che pido recoñecemento nin nada. Non o necesito. Non o quero. Cada día teño máis claro que non quero estar neste lugar. Loitar para andar un paso. Estráñome. ¿Por que é tan difícil? Quero cambialo. Quero cambiarte. Ensíname como podemos entendernos. "Cala, déixame tranquilo"- estás a pensar-. Agora imos de marcha. Unha escapatoria doada nos tempos que corren. Maquéate, beberás ata as trancas, caerá un tiro, bailarás música de aparvados, de alienados, liaraste insensiblemente con alguén que non che achega nada, moitas veces recordando vagamente un nome, ao día seguinte non valerás para nada, pero, ¿que máis dá? Foi unha noite total, a túa autoestima reborda inxenuidade. Maldita droga. Todo é droga. Todo é aditivo e pernicioso. Fuxir. Recorda a Jim, a Kurt, a Sid Vicious, a tantos outros, tan preto da verdade, e sen embargo, de que lles valeu... ¿Fuxir de que? ¿Dun mundo polo que non fas absolutamente nada? Sabes que é un círculo vicioso: a bebida, as compras compulsivas, o telelixo, a bisbalmanía e o reggaetón, o culto ao corpo, a moda, as marcas, etc. etc. ¿Por que tanto vicio? Nada disto serve para afoga-las penas de ninguén, só as ensina a nadar. Entón, ¿de que clase de fortaleza te estás a xactar? Afronta a vida agora, é a túa única e verdadeira saída, unha simple vía de escape. Non empeores isto, non mo poñas máis difícil. É por ti que choro en silencio. Es incapaz de atopa-la tranquilidade da alma. ¿Quen axuda a mellora-lo mundo? ¿Quen ensina a concienciar? ¿Quen cambia as cousas? É o momento, sentemos ao noso lado a dor. Os mozos podrecémonos no mellor da vida. ¿Por que non quitamos dunha vez este veo de necidade? E no mundo tantas cousas que facer mentres ti dormes a mona. Vagos. Noutro lugar o mozo sae e reivindica os seus dereitos. Aquí non se leva iso. ¿Para que? Non se leva pensar, nin reflexionar. Que o fagan outros. ¿Pero que estamos a facer? Eleva o teu ideal, abandoa tanta frialdade. Que non continúen os fantasmas do pasado. Mañá vas chorar. Eu mentres pírome daquí sen irme, paso de converterme no que non quero nin podo ser. Xa só te escoito remotamente. Pero estou ao teu lado. Seguirei estándoo. E se é que algún día acaso me entendes e me necesitas, dimo sen que nada nin ninguén fale por ti, sen pedirme un bico máis alá do momento, sen pensar nun novo encontro, sen expresar máis alá do que non vas cumprir.

Comigo pero sen min.

ANDA O DEMO SOLTO !!

2008-12-09T12:35:00.001+01:00

Quen hai por aí que nunca escoitou unha lenda de medo? Si oh, as míticas que os avós nos contaban de cativos e facían por imposible que pillásemos o sono. Pois ben, por Soutipedre sempre soou algunha que outra, non sei se foron certas ou non pero fannos tremer.

Unha ben coñecida é a do “Xinete”. Contan que na casa da reina de Soutipedre, noite tras noite oían como a egua que tiñan e a cal gardaban na corte debaixo da casa corría dunha esquina a outra alertándoos e impedíndolles o sono, o asombroso era que á mañá aparecía con trenzas feitas no crin ( pelo) as cales non se desfacían. Fartos da situación e con gran acougo, un dos rapaces que vivía na casa asomouse por un oco que comunicaba a casa coa corte, o que viu deixouno perplexo, non esperaba ver aquilo. Non sabía como describilo, pero os que estaban con el percatáronse ó momento que se trataba do xinete, o temido xinete que polas noites facía das súas. Neste caso ía dacabalo da egua, ese xinete era o demo. Non eran quen de crerse o que viran así que conmocionados optaron por recorrer á relixión e puxeron unha imaxe da virxe María na entrada da corte, diredes e para que puxeron tal? pois o curioso e que dende aquel día o temido xinete non volveu asomar por alí.

Lendas hai moitas pero a das “Almas do purgatorio” tamén foi escoitada. Se ve que naquelas noites cando había que percorrer os camiños para ir dun lado a outro asomábanse ao lonxe pequenas luces, con rastro humano, como se fosen persoas portando velas, din os máis maiores que estas luces son as almas do purgatorio.. En Soutipedre no lugar de “O pereiro” déronse moitos testemuños de tales eventos. E non só no Pereiro tamén pola ribeira concretamente Val do Rodrigo, dicían que dous homes que nun día de vendima tiveran que quedar a esmagar as uvas tiveron un gran arrepío cando, un deles saíu fora da adega e viu como se distinguían dúas luces ó outro lado do río, no canto avisaba ó seu compañeiro esas luces xa cruzaran o río, aproximábanse a eles, o medo corríalles pola veas que se botaron a máis non correr cara a casa.

E non todas son lendas de demos ou pantasmas, seguramente escoitastes algunha lenda tendo de protagonista o lobo. Pois acórdome dunha: “Había unha vez un señor que fora comer á casa duns familiares que vivían no pobo lindeiro, xa de noite o señor decidiu voltar á súa casa, máis ben lle dicían “queda aquí hoxe e xa marchas mañá pola mañá” pero el decidiuse e emprendeu camiño. Contan que os lobos cando ven ós homes séguenos sen nós percatarnos, pero á vez vamos sentindo como o noso corpo empeza a tremer, e os pelos póñensenos de punta. Pois como dicía este señor, botouse ós camiños, e sen el decatarse os lobos seguíano, pero os estremecementos que sentía fixo que empezase a apresurar o paso ata chegar á entrada do pobo. Unha vez alí xirouse para atrás e viu como unha manada de lobos se distinguían ao lonxe.

Isto por hoxe, lembra “non todo o real e aparente, hai moito escondido só hai que observar ben”. Ata outra.

Galiza Nación Autodeterminación, arranca a campaña de Galiza Nova en Compostela.

2008-12-05T15:08:00.002+01:00

Baixo este lema Galiza Nova pon en marcha unha campaña para denunciar que malia a que Galiza reúne todos os elementes para ser unha nación carecemos do recoñecemento formal así como da capacidade política para poder decidir sobre o noso futuro. A presentación pública desta campaña tivo lugar na praza da Quintana, onde se despregou unha bandeira xigante da patria acompañada dun mosaico coa palabra autodeterminación. Así mesmo Galiza Nova tamén quixo incidir con este acto en que as galegas e galegos o 6 de decembro non temos nada que celebrar, pois tal e como declarou a Secretaria Xeral “estes 30 anos de Constitución española para o único que serviron foi para agravar a nosa situación de dependencia política e económica” Iria Aboi tamén salientou que ” o nacionalismo galego, Galiza Nova e o BNG, defendemos un mundo no que todas as nacións nos poidamos relacionar en pé de igualdade e repecto mutuo. No Estado Español isto só se entende a través da transformación da estrutura institucional do Estado nun Estado plurinacional, pluricultural e plurilingüe e cun novo marco que recoñeza a Galiza como nación e o dereito a poder decidir por nós mesmos o noso futuro”.

Os vindeiros días a nosa organización poñerá mesas informativas e distribuirá diferente mateial nos centros de ensino, bibliotecas, universidades....

“O tren é noso, non dos poderosos”

2008-12-04T11:49:00.001+01:00

O mércores 7 de maio na Alameda de Santiago celebrouse unha manifestación contra a retirada dos trens rexionais. Fomos moitos os que nos demos cita alí, sendo o lema
“O tren é noso, non dos poderosos” o mais soado.
Esta xorde xa que o Ministerio de Fomento ten prevista a retirada diste tren para cando chegue o AVE a Galiza. Principalmente isto afecta a gran parte da sociedade que vive no rural, traballadores e estudantes (cidadanía popular) que grazas ó Rexional podense desprazar ás cidades. Principalmente a retirada empeza perxudicando ás estacións de Portas, Catoira , Padrón etc. Pero nun futuro a retirada será inminente en toda as demáis paradas. Como dixo Adela Figueroa presidenta de ADEGA “o AVE está eliminando moitas paradas do tren popular, ADEGA argumenta que o custe de salvar estas estacións sería o mínimo, tendo en conta o investimento global do AVE”.
Por eso esixese un transporte público digno para todos e unha das alternativas é a do mantemento do Tren Rexional.
Falando con estudantes que depende exclusivamente do tren rexional moitos decianme: “eu vivo en Verín, xa dependo de ter que coller un bus ata Ourense que me sae a 5€ máis outros 6€ aproximadamente dende Ourense a Santiago e iso só na ida, outro tanto na volta… se nos quitan o rexional, ainda que agora afecte principalmente a veciños como os de Portas ou Padrón, que faremos?” outro argumentaba “vivo en Redondela e estudo en Santiago, se desaparece a parada, que teño que ir a Pontevedra en bus para coller o tren?” A preocupación pola retirada dos rexionais chega tamén ó peto xa que son bastante economicos, ainda que se tarde un chisco máis e as instalacións non sexan do máis moderno e moitas das veces teñamos que ir sentados no chan.
En moitas cabezas xurden preguntas como: que teremos que facer para chegar ás cidades cando so dependes dun tren? E o cal hoxe por hoxe cabe a dubida que dentro duns aniños sega pasando pola estación máis próxima e a cal por non se atopar nunha cidade deixará de existir?
E para rematar se estás de acordo, saca forza do peito e fai soar o lema.

Só cunha mocidade galega convencida do que é noso, seremos quen de defendelo.

2008-12-03T13:27:00.001+01:00

O Canón do Sil, unha das paisaxes mais bonitas do noso país, un dos mellores lugares da nosa xeografía onde ollala fermosura da nosa terra, un destes lugares que non deixa indiferente a ninguén que o visita está en perigo.

Iberdrola, empresa que gasta millóns de euros en campañas publicitarias decindo que defende o medio ambiente, coa súa campaña de “lo hemos hecho bien”, quere furalo noso Canón do Sil. Esta empresa que exprime ó noso país sen apenas deixar ingresos quere montar unha nova central eléctrica no Canón do Sil que implicaría un grave desastre medioambiental na zona, xa que implicarán obras durante anos, xerando miles de toneladas de cascallos e sedimentos (uns 220.000 metros cúbicos) que irán a parar a un ecosistema protexido. De paso afectará á conservación de varias especies en perigo de extinción que habitan na zona como a aguia real.

Ante esta situación, sabendo que a ministra de Medio Ambiente do PSOE, Elena Espinosa é de Ourense, polo tanto coñece o Canón do Sil, suponse que esta persoa non será capaz de aceptar tal destrucción do noso país. Así é, o día 3 deXullo do 2008 na Cidade de Ourense, a ministra afirma textualmente que “NON asinará aproveitamento hidroeléctrico ningún no Sil”. Esto é un gran alivio para tódalas persoas que amamos A Nosa Terra.

Días despois, concretamente o 8 de Xullo do 2008 sae publicado no BOE a aprobación do proxecto de aproveitamento hidroeléctrico do Canón do Sil asinado pola desmemoriada ministra Elena Espinosa o 23 de Maio do 2008. A Ministra de Medio Ambiente mentiu descaradamente enganando a toda a poboación da provincia de Ourense coas súas palabras, vendendo os nosos espazos naturais a empresas que non xeneran beneficio necesario para o noso país.

Xa pasaron bastantes días e a ministra non se volveu a pronunciar sobre este tema. Agora ben, aceptada legalmente a destrucción do Canón do Sil, que podemos facer nos? Pois moi sinxelo, so hai dúas opcións:
-Organizarnos, denunciala destrución que aprobaron, facer o necesario para o derrogamento deste proxecto e loitar todo o posíbel para que esta barbaridade non se faga até a última consecuencia.
-Pasar de todo, total xa bastantes cousas desfixeron na Galiza, así que unha mais pouco se notará.

Cal é a túa opción?

Galiza, nación e negación

2008-12-01T16:38:00.002+01:00

Ultimamente está en voga falar sobre si ou non ó distintivo de nación para os diversos pobos que cohabitan na península, e por iso debemos de ir ó fondo do tema e analizar en profundidade para que ningún fala-barato de tasca nos explique os seus dogmas de fe (principios inmutables e incontestables) e o que eles non saben. Veremos cales son os aspectos e condicións para proclamarse nación.

Unha das definicións mais precisas de nación déunola Castelao no seu libro Sempre en Galiza: “Nación é unha comunidade estábel, historicamente formada de idioma, de territorio, de vida económica e de hábitos psicolóxicos reflexados nunha comunidade de cultura. Sómente a existencia de todos estes sinos distintivos, en conxunto, pode formar a nación”. Analicemos esa definición:

IDIOMA

O galego é fillo do latín, irmán do castelán e pai do portugués. Coas súas diversas variantes, o galego fálano mais de 200 millóns de persoas en todo o mundo é falado en 32 países como Brasil e Portugal entre outros, polo tanto, que ninguén diga que o galego é unha lingua minoritaria porque estará lonxe da realidade. En galego escribiu o rei sabio Alfonso X o sabio nas cantigas de santa María ademais de outros moitos literatos como Garcia lorca nos seus poemas.

É de lamentar que na actualidade se sigan a reproducir escenas do pasado propias de xente con poucas luces en xeral co único afán de querer aparentar algo que na vida non conseguiron e tratan de facelo por medio do idioma, pobriños!!. Como di esa canción: “aprendices de señorito” ou “marqués de quero e non podo”, “que yo soy mas que tú que hablas en gallego que es típico del rural y de paletos y yo como soy de la city me queda mas fashion”. Queiran ou non iso chámase prostitución, si si prostitución, porque están a prostituír a súa lingua, a lingua na que creceron , a lingua coa que xogaron, a lingua coa que riron, a lingua coa que choraron. “Señora fálelle castelán ó fillo non vaia ser que saia parvo coma vostede”. Estou seguro de que coñecedes mais dunha persoa que se prostitúe deste xeito.

Parte destes problemas teñen a súa orixe no pasado cando ós nosos pais e avós se lles prohibiu falar en galego na escola facéndolles crer que falar galego era falar mal, era de bárbaros e falar castelán era bó ademais de toda aquela parafernalia de que a letra e a lingua co sangue entra e ó rapaz que se lle escapara unha palabra en galego era castigado física e moralmente polo mestre ou cura (léase corvo) de turno. Por outra banda a igrexa deixou de falar galego e pasouse ó castelán involucrándose así no proxecto caudillista fascistoide de una grande y libre!!. O seu deus moito ten que perdonar, eles os primeiros que aínda non pediron perdon do que fixeron.

Prohibiuse ós tribunais outra lingua que non fora o castelán e por se fora pouco intentouse castelanizar as toponimias galegas, temos claros exemplos aínda na actualidade como sanjenjo, puertodelsonido, vivero, requejo, la coruña, puebla de trives, la encomienda, san juán de río...

Cando un imperio tenta someter e colonizar a un pobo o primeiro que tenta esterminar é a lingua xa que é un dos rasgos mais característicos de diferenciación, e por iso Galiza como país colonizado segue a defenderse dos ataques que o imperio Español segue a verter en contra do noso rasgo mais característico. Os ingleses aldraxan ós escoceses, os franceses aos bretóns e os casteláns ós galegos, cataláns e vascos.

Pois ben, a pesar de todo isto o galego segue vivo e mentres exista xente no pobo que loite polo seu non conseguirán eliminarnos.

Temos que facer cumplir as leis de normalización lingüística do galego en tódolos ámbitos e de recuperar a auto-estima dándolle a dignidade que o noso idioma se merece, ese idioma no que os nosos avós nos contaron esas fabulosas lendas, contos, encantamentos, e transmitirllo do mesmo xeito ós nosos descendentes, o maior legado que se lle pode deixar é iso, sen dúbida.

TERRITORIO

Como ben dicía Castelao, “non pode negarse que a entidade xeográfica galega ten fronteiras naturais perfectamente recortadas e comprende algo mais que o territorio das catro provincias. O carácter diferencial da rexión galega está recoñecido polos mais acreditados xeógrafos. As montañas redondeadas do noso conxunto de montañas contrasta cos accidentes agudos de Asturias e coas planicies de Castela.

Galiza é unha comunidade nacional contando co Bierzo e demais comarcas limítrofes de Lugo e Ourense, esta reconstrución quizais algún dia sexa posible e a ver se dunha vez por todas o tempo cura un dos maiores erros históricos. Tampouco se pode permitir que o Miño siga sendo unha fronteira entre dous estados irmáns”.

Agora xa podemos afirmar que Galiza se diferencia tamén morfolóxicamente do resto de España. Cando un galego entra nas planarías de León e Zamora síntese en terra allea, quizais pola tristura que producen os desertos. Deste sentimento saben moi ben os nosos avós que foron ás segas por Castela e de feito constancia disto quedou. Cando un Galego entra en Asturias ten que acostumarse a un novo estilo de paisaxe con montañas mais punteagudas, pero cando pasa a fronteira Portuguesa síntese na propia terra xa que a historia aquí foi duramente castigadora separando ós irmáns dunha mesma familia e terra. Ese é o resultado dunha terra que foi asoballada ó longo de tantos séculos e tutelada coma se fósemos menores de idade e decidindo sempre por nós, e non nos esquezamos que dun ou doutro xeito a tutela e o asoballamento dos españois continua a existir hoxe en día, só temos que abrir un pouco os ollos e albiscaremos os atropelos que seguimos a sufrir por esta xente de secano.

O que seguro nunca nos quitarán os imperialistas é a terra, porque por moito poder que o estado centralista teña nunca poderá mudar o noso territorio en chaira castelá. Para nós a patria non é esa idea abstracta que defenden os imperialistas, para nos a patria é a terra, símbolo do sentimento natural de pertenza das persoas á terra.

ECONOMÍA PROPIA

Cando falamos da nosa economía todos temos claro a marxinalidade que Galiza ocupa no estado: cota láctea, desmantelamento da frota pesqueira, rendas por debaixo da media, marxinación nos investimentos que fai o estado, travas á construción naval, usurpación dos nosos recursos naturais sen que repercuta prácticamente en Galiza...

Todo isto como veremos é o resultado da falta de soberanía política da nosa nación.

Na actualidade estase a traballar para que a materia prima se transforme aquí no país e cree así o valor engadido que en definitiva é o que da a riqueza e non o exportar masivamente para que outros fagan os derivados e creen así o beneficio, por exemplo sería bó que os derivados lácteos se transformaran integramente en Galiza e non exportar toneladas e toneladas de leite para que outros saquen probeito. Coa madeira pasa exactamente o mesmo, somos os maiores productores de madeira do estado e sen embargo exportámola sen crear aquí as suficientes industrias de transformación, o granito exactamente igual, os italianos mercan aquí a pedra en bruto a preparan en italia e despois a venden aquí a uns prezos considerablemente superiores. Temos a ence na ría de pontevedra contaminando coa sua actividade na pasta de papel pero esa pasta é mercada por industrias transformadoras ubicadas en cataluña que sacan rendibilidade ó producto transformandoo nos seus derivados sen ter os problemas de contaminación que a obtención da materia prima conleva, polo tanto, tendo a materia prima só necesitamos industrias que transformen a materia prima en productos elaborados finais que dan postos de traballo e riqueza para o país.

Temos unha gran tradición agrogandeira e gran capacidade productora neste campo pero debemos fomentar o coperativismo para sermos mais competitivos xa que o minifundismo e o individualismo entorpece calqueira posible evolución no mercado actual. Estas actividades traen aparellado algo tan importante como é a fixación de poboación no noso rural.

Tamén temos empresas que explotan os nosos recursos naturais coma poden ser as hidroeléctricas as cales tendo aquí a súa actividade pagan os impostos noutros territorios que son os que realmente recaudan, e aínda por riba pagamos un dos prezos mais elevados pola electricidade e aturamos o impacto mediambiental que se xenera tanto no sentido da explotación coma no sentido da distribución da enerxía sen dubidar o estado en concederlle licenzas para arrasar con terreos incluso en zonas teóricamente protexidas medioambientalmente como pode ser a rede natura, e por suposto, non manter o cauce ecolóxico dos ríos fundamental para a pervivencia da flora e fauna dos nosos ríos. Será esa a enerxía verde que tanto proclaman?. O mundo ó revés !!

Temos unhas rías nas que se producen os mellores mariscos e pescados do mundo pero sen embargo non somos capaces de facer un saneamento integral destas para que a producción marisqueira non teña futuros problemas productivos.

Estamos moi acostumados que en épocas electorais veña o presidente do goberno de turno prometendo “el oro y el moro” . Eu só lle diría unha cousa a estes señores, miren, deixennos administrar o que é noso que nós sabemos o que hay que facer e cómo sacarlle partido ós nosos recursos e deixen de marearnos, sigan vostedes pendentes dos escarceos do rei mentres nós construimos unha sociedade puxante e dona de sí.

Temos unha industria da automoción que xera miles de empregos e que cada vez se afianza coma un dos sectores puxantes e estratéxicos do país, pero claro, carecen de infraestructuras suficientes para seren todo o competitivas que poderían ser, pero cómo non, é mellor espoliar os nosos cartos invertindo nos madrileños e nos andaluces porque en definitiva son os que dan os votos para poder perpetuarse no poder.
O pobo galego ten a materia prima e o capital humano e tecnolóxico pero só lle falta o mais importante que é a concienciación de sí mesma como pobo para conquerir a súa plena emancipación e non depender de extraños e escuros políticos de secano co único afán de proclamar e preservar unha patria ficticia coa que nunca nos sentimos nen sentiremos identificados xa que somos fillos da nosa terra somos netos de breogán somos GALEGOS.

CULTURA

Como todos sabedes a cultura é unha resultante histórica. A nosa terra diferente crea hábitos peculiares de vida, manifestándose en cada época baixo formas autóctonas de cultura.

Podemos comezar polos momentos prehistóricos que amosan caracteres marcadamente diferenciados..

Aparece a cultura dos castros e citáneas, aparecendo un arte propio con símbolos relixiosos que fan supoñer a existencia de cultos peculiares e comúns a toda Galiza.

A Galiza do século IV: Pobo celta, romanización e cristianización, dando a figura de Prisciliano, perseguido por predicar un sentido panteísta do seu país natal da doutrina católica, finalmente foi asasinado en Alemaña vítima das loitas teolóxicas daquela época. A súa doutrina enxendrou unha eirexa separada donde se cotexaron tódolos galegos. Tales foron as raices que deixou o priscilianismo que a pesar das campañas dos cregos, o noso pobo aldeán segue sendo heterodoxo. A invención do apóstolo, ¿Prisciliano ou Santiago? fixo da nosa terra un centro de universalidade. Nos camiños que conducía a Galiza crúzanse as alturas do mundo antigo e fórmase a unidade espiritual de occidente. Ao mesmo tempo xorde unha poderosa cultura galega que adquire independencia e vida propia, un exemplo é a arte románica culminando no pórtico da groria, e tamén a poesía lírica culminando no cancioneiro da vaticana. As artes construtivas callaron en Galiza no estilo románico que perdurou por enriba do gótico deica enlazarse co barroco. Existe un barroco galego, estilo no que creamos exemplares que son fitos na historia da arte.

O romance galego percorreu un ciclo literario completo, tanto que traspasou as fronteiras do noso país, chegando a ser a lingua lírica e cortesán de Castela. En galego escribiron Alfonso IX, Alfonso X e outros enxeños casteláns, incluso algún poeta Árabe foi tributario do noso idioma.

Chegou a “doma y castración de Galicia” por parte dos reis Católicos para enmudecer ó noso pobo, pero a nosa lingua seguiu florecendo en Portugal, e o pobo galego non quixo esquecela.

Cando ó galego se lle negaba ser a fala popular de Galiza e lingua de cultura, o padre Sarmiento traduciu ó galego todo canto se escribiu en grego, latín e castelán.

As mocidades románticas e literarias do século XIX descubriron a fermosura lírica do galego e comezaron a renacenza das nosas letras, que hoxe están floridas.

Temos os nosos refráns e os cantares cheos de tenrura e picardía.

Temos os hórreos, que demostran o sentido galego das fermosas proporcións.

Temos a nosa escultura popular nos cruceiros, nas fontes e nos portalóns.

Temos unha inmensa riqueza folclórica, a nosa música popular e os nosos bailes e danzas populares.

Observade o sino diferencial da nosa cultura respecto das demais:
Lírica contra épica, muiñeira contra jota, gaita contra guitarra, cruceiro contra picota, intuición contra lóxica...

Como podedes ver, despois desta análise podemos afirmar que a plurinacionalidade do estado Español é unha evidencia, por moito que PSOE e PP intenten camuflar e negar proclamando unha única nación (a castelá) e patria común indivisible, unha patria de “palmas e touros”, sen dubidar en usar as forzas e corpos de seguridade do estado para defendelas, chegando a coartar a liberdade dos nosos pobos . Noutros tempos estes argumentos que agora usan estes políticos pertenceron a un galego remudado do que seguro todos vos lembrades. Ese generalísimo “por la gracia de dios” que lamentablemente deixou moitos adeptos nun e noutro lado da política estatal actual. Non poderán negar nunca a realidade reflexada nos aspectos culturais, territoriais, económicos, sociais, políticos e lingüísticos que posuímos.

Nas nosas mans queda o conquistar a nosa autodeterminación para sermos un pobo ceibe , un pobo que debe ser dono da súa terra e do seu destino.

Loitemos xunt@s e venceremos !!

SEMENTE DE VENCER

2008-11-30T22:17:00.001+01:00

A existéncia de Galiza como nación constitúe un elemento clave na configuración e razón de ser do nacionalismo galego. Os movimentos políticos e as suas organizacións non existen por destinos do azar. O nacionalismo galego é unha necesidade para un país que precisa seguir dotándose dunha maior consciéncia da sua condicion nacional e aumentando o seu nivel de auto-organización.

A autodeterminación é un direito inalienábel dos povos e nacións, que está recoñecido en numerosos tratados e convénios internacionais (moitos deles subscritos polo Estado Español). Os exemplos máis recentes de nacións que conseguiron o recoñecimento do direito a decidiren libremente o seu futuro atopámo-lo en Timor Leste, no Quebec ou o povo Saharaui, que segue loitando para que se efectivice o referendum pola autodeterminación e se cumpran as resolucións do ONU neste sentido.

A realidade plurinacional do Estado Español é unha evidencia, por moito que PP e PSOE intenten camuflar e negar. Unha realidade que ten a sua plasmación nas diferentes dinámicas sociais, culturais, económicas e políticas que se dan en cada nación.

A situación de marxinalidade que Galiza ocupa no estado foi denunciada e posta de manifesto en diferentes ocasións: cota láctea, desmantelamento da nosa frota pesqueira, rendas por debaixo da média, marxinación nos investimentos que fai o Estado... o acontecido co Prestige non é máis que outra mostra desta situación de marxinación e da falta de soberania política da nosa nación. Superar esta situación depende de todas e todos nós.

E para defender todos estes intereses naceu fai 20 anos Galiza Nova como organización xuvenil tal que a sua función básica é a organización e movilización da mocidade de cara a acadar a liberación nacional de Galiza e a transformación da sociedade actual. Somos unha organización ampla, plural e democrática que adopta as suas decisións tras un amplo proceso de debate aberto a toda a militancia. O noso funcionamento basea-se no asemblearismo estruturando-nos en agrupacións locais e comarcais coma neste caso a comarca de trives á que nós representamos. O máximo órgano é a Asemblea Nacional que se celebra cada dous anos, e á que ten direito a asistir toda a afiliación.

Reivindicamos unha Galiza plenamente soberana como culminación do proceso de autodeterminación nacional. Aspiramos a unha sociedade cualitativamente distinta, que supere as inxustizas da actual, e onde a igualdade e a democrácia sexan reais. Queremos garantir unha mellora nas condicións de vida e benestar social para a mocidade e para o conxunto das galegas e galegos.

Defendemos que as relacións entre as diferentes nacións do mundo se fundamenten na igualdade e solidariedade internacionalista. Unha política anti-imperialista é a garantia dun futuro mellor para a humanidade. Por todo o dito é o momento de que todos e todas botemos unha man a esta importante tarefa.

Intervención Iria Aboi no día da Patria 08

2008-11-30T21:59:00.002+01:00

Tremendo discurso de Iria Aboi

Defensa do galego

2008-11-30T21:54:00.001+01:00

Video pola defensa do galego.

Resumo Galiza Nova

2008-11-30T20:54:00.002+01:00

Este video define brevemente o traballo que realiza Galiza Nova así coma os seus obxetivos.